مطالعات جدید نشان می‌دهند که مصرف روزانه و متعادل آب پرتقال (۵۰۰ میلی‌لیتر به مدت دو ماه) می‌تواند با تغییر فعالیت هزاران ژن در سلول‌های ایمنی، بر سلامت قلب تأثیر بگذارد.

مطالعه جدیدی که در نشریه Nature منتشر شده، نشان می‌دهد که مهاجرت نورون‌های جوان در مغز در حال توسعه باعث شکستگی‌های دو رشته‌ای DNA می‌شود. این آسیب که توسط آنزیم توپوایزومراز IIβ ایجاد می‌شود، در پاسخ به فشار مکانیکی عبور از بافت‌های متراکم رخ می‌دهد و برخلاف تصور، طبیعی و قابل‌ترمیم است.

پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی کارولینای جنوبی (MUSC) با استفاده از سلول‌های بنیادی مهندسی‌شده، دیابت نوع ۱ تازه‌تشخیص‌داده‌شده را در مدل موش معکوس کردند. این روش که در نشریه Molecular Therapy منتشر شده، با هدف قرار دادن علت ریشه‌ای بیماری (نقص سیستم ایمنی) طراحی شده است.

مطالعه جدیدی که در مجله eBioMedicine منتشر شده، نشان می‌دهد که اگرچه مصرف مکمل‌های روغن ماهی (امگا-۳) سطح این اسیدهای چرب را در مغز افزایش می‌دهد، اما تأثیری بر بهبود حافظه، عملکرد شناختی یا ساختار مغز در افراد مسن در معرض خطر آلزایمر ندارد.

مطالعه جدید منتشرشده در Nature Communications نشان می‌دهد که زندگی در محله‌های نامناسب در اوایل بزرگسالی، خطر ابتلا به کلسیفیکاسیون شریان‌های کرونری (CAC) را در دهه‌های بعدی افزایش می‌دهد.

محققان «مؤسسه تغذیه انسانی آلمان پوتسدام-ربروکه» (DIfE) و «بیمارستان دانشگاهی شاریته برلین» برای اولین بار نشان داده‌اند که کنترل آگاهانه الگوهای تنفسی می‌تواند با تأثیر بر فعالیت قلب و مغز، بر روند تصمیم‌گیری اثر بگذارد.

دانشمندان کشف کرده‌اند که بخش بینایی مغز ممکن است به‌طور پنهانی آنچه را که می‌بیند «حس» کند؛ پدیده‌ای که بینایی را به یک تجربه فیزیکی تبدیل کرده و به شکل‌گیری حس همدلی کمک می‌کند.

بسیاری از مردم بر این باورند که وقت‌گذرانی بیشتر در فضای باز طی فصل تابستان، به طور طبیعی کمبود ویتامین D بدن را پس از ماه‌های تاریک زمستان جبران می‌کند. اما تحقیقات جدید نشان می‌دهد که برای برخی از گروه‌ها، این بهبودِ فصلی ممکن است هرگز رخ ندهد.

پژوهشگران دانشکده پزشکی دانشگاه ایالتی پن (Penn State) یک ژن غیرمنتظره ترمیم DNA را شناسایی کرده‌اند که می‌تواند به گسترش استفاده از درمان‌های هدفمند سرطان (که در حال حاضر فقط برای بیماران مبتلا به سرطان‌های دارای جهش BRCA کاربرد دارد) کمک کند.

یک کارآزمایی بالینی کوچک به رهبری پژوهشگران دانشگاه بریستول نشان می‌دهد که هدف قرار دادن سیستم ایمنی می‌تواند به افرادی که با داروهای ضد‌افسردگی استاندارد بهبود نمی‌یابند، کمک کند.

چرا سلول‌ها پیر می‌شوند و چرا انسان‌ها با گذشت زمان به تدریج انرژی و شادابی خود را از دست می‌دهند؟ دانشمندان مدت‌هاست که روی میتوکندری‌ها تمرکز کرده‌اند؛ ساختارهای پنهان و ریز درون سلول‌ها که مسئول تولید انرژی هستند. محققان اکنون می‌دانند که کارکرد میتوکندری‌ها بسیار فراتر از تامین انرژی سلول‌هاست؛ آن‌ها به تنظیم ارتباطات، سازگاری و بسیاری از فرآیندهای حیاتی برای بقا نیز کمک می‌کنند.

به نظر می‌رسد هورمون استرس، یعنی کورتیزول، در عملکرد سیستم مغزی که به جهت‌یابی افراد کمک می‌کند، اختلال ایجاد می‌کند. این هورمون فعالیت «سلول‌های شبکه‌ای» (grid cells) را که برای جهت‌یابی فضایی اهمیت حیاتی دارند، تضعیف می‌کند. پژوهشگران دانشگاه الرور بوخوم در آلمان، این اثر را در یک مطالعه تصویربرداری با حضور ۴۰ شرکت‌کننده تأیید کردند و دریافتند افرادی که تحت استرس هستند ممکن است برای جهت‌یابی در فضا با دشواری بیشتری مواجه شوند.

خودتان را تصور کنید که در صف یک قنادی ایستاده‌اید و سعی دارید بین یک پیراشکی و یک کیک شکلاتی، یکی را انتخاب کنید. بعد از کمی فکر کردن، تصمیم می‌گیرید پیراشکی را انتخاب کنید. اما وقتی بالاخره به صندوق می‌رسید، پیراشکی‌ها تمام شده‌اند و فقط کیک شکلاتی باقی مانده است. بدون داشتن گزینه دیگر، مجبور می‌شوید به جای آن یک کیک شکلاتی بخرید.

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد افرادی که بیش از ۱۰۰ سال عمر می‌کنند، ممکن است «ردپای» متابولیک منحصربه‌فردی در خون خود داشته باشند که با الگوهای معمول پیری متفاوت است. اما دقیقاً چه چیزی به برخی افراد اجازه می‌دهد در عین حفظ سلامت کامل، بیش از یک قرن زندگی کنند؟

مغز انسان به‌طور مداوم در حال مدیریت جریان‌های اطلاعاتی است که با سرعت‌های بسیار متفاوتی حرکت می‌کنند. برخی سیگنال‌ها نیازمند پاسخ فوری به تغییرات ناگهانی محیط هستند، در حالی‌که برخی دیگر شامل اشکال کندتر تفکر، مانند تفسیر معنا، درک زمینه (Context) یا موقعیت‌های پیچیده می‌شوند.

تحقیقات جدید، دیدگاه‌های سنتی درباره نحوه تصمیم‌گیری مغز را به چالش کشیده و نشان می‌دهند که حتی ابتدایی‌ترین نواحی مغز نیز نقشی بسیار فعال‌تر و پویاتر از آنچه پیش‌تر تصور می‌شد، ایفا می‌کنند.

تحقیقات جدید نشان می‌دهد که کافئین ممکن است نحوه مدیریت انرژی، استرس و بقا را در سلول‌ها بازسازی کند. آن فنجان قهوه صبحگاهی، کاری فراتر از صرفاً افزایش تمرکز انجام می‌دهد. کافئین، ماده محرکی که در همه چیز از اسپرسو گرفته تا نوشابه‌های انرژی‌زا یافت می‌شود، با برخی از بنیادی‌ترین سیستم‌هایی که سلول‌ها را زنده و فعال نگه می‌دارند، تعامل دارد.

بر اساس یافته‌های جدید، آکسون‌ها که رشته‌های بلند سلول‌های عصبی که وظیفه انتقال پیام‌های الکتریکی را بر عهده دارند برخلاف تصور رایج لوله‌هایی کاملا صاف و یکنواخت نیستند بلکه ساختاری دانه‌دانه و شبیه رشته‌ای از مروارید‌ها دارند.