تا همین چند سال پیش، تنها تعداد کمی دستگاه مانند گوشی‌های هوشمند و کامپیوترها به روتر خانگی متصل بودند. اما امروز شرایط تغییر کرده است. در شبکه‌های پیشرفته‌تر مبتنی بر کابل اتصالات، تجهیزاتی مانند سوییچ‌های شبکه، دستگاه‌های ذخیره‌ساز متصل به شبکه (NAS)، کامپیوترها و موارد دیگر وجود دارند که حجم بالایی از داده‌ها را در شبکه جابه‌جا می‌کنند. این یعنی یک اتصال معمولی ممکن است پهنای باند مورد نیاز را تامین نکند. ارتقای طرح اینترنت نیز همواره مشکل را حل نمی‌کند، زیرا پورت اتصالات روتر ممکن است به گلوگاه (محدودکننده سرعت) تبدیل شود. اینجاست که پورت اتصالات ۲.۵G اهمیت پیدا می‌کند. اما پورت 2.5G روی روتر چیست و چه کاربردی دارد؟ با اِروتِک همراه باشید.
یک پورت ۲.۵G (که 2.5GbE نیز نامیده می‌شود) از اتصالات سیمی با سرعت حداکثر ۲.۵ گیگابیت بر ثانیه پشتیبانی می‌کند. این سرعت ۲.۵ برابر بیشتر از پورت‌های استاندارد قدیمی (۱ گیگابیت بر ثانیه) است. روترهای جدید برای رفع محدودیت سرعت و پهنای باند به این پورت‌ها مجهز شده‌اند تا بتوان از آن‌ها برای دستگاه‌های حیاتی شبکه مانند کامپیوتر، NAS و سوییچ شبکه استفاده کرد. حتی تعداد محدودی روتر با پورت‌های ۵G نیز در بازار وجود دارد، اما بسیار کمیاب هستند.
توجه داشته باشید که پورت ۲.۵G از نظر ظاهری و نحوه کارکرد کاملاً مشابه پورت‌های معمولی است. شما یک سر کابل شبکه را به پورت و سر دیگر را به دستگاه متصل می‌کنید. نیاز به کابل متفاوتی ندارید و اکثر کابل‌های مدرن (از جمله Cat 6) به‌خوبی کار می‌کنند. تفاوت اصلی در سرعت اتصال پشتیبانی‌شده است. همچنین پورت ۲.۵G با نسل‌های قبلی سازگار است (Backward Compatible)، یعنی با دستگاه‌هایی که از سرعت‌های پایین‌تر پشتیبانی می‌کنند نیز کار می‌کند.
چگونه وجود پورت ۲.۵G را روی روتر بررسی کنیم؟
اگر مطمئن نیستید روتر شما پورت ۲.۵G دارد یا خیر، یک بررسی ظاهری ساده موضوع را روشن می‌کند. اکثر سازندگان، پورت‌ها را برچسب‌گذاری می‌کنند؛ بنابراین عبارت “2.5G” در کنار پورت مربوطه درج شده است. در صورت عدم وجود برچسب، دفترچه راهنمای روتر مشخصات دقیق هر پورت را نشان می‌دهد.
مدل روتر نقش مهمی دارد. بیشتر روترها یک یا دو پورت ۲.۵G دارند و باقی پورت‌ها روی ۱ گیگابیت بر ثانیه محدود هستند. اما در روترهای پیشرفته‌تر علاوه بر پورت‌های ۲.۵G، پورت‌های ۱۰G نیز دیده می‌شود. برای مثال، روتر TP-Link Archer BE900 Wi-Fi 7 دارای چهار پورت ۲.۵G، دو پورت ۱۰G و یک پورت ۱G است.
آیا به پورت ۲.۵G نیاز دارید؟
ابتدا سرعت اینترنت دریافتی از ارائه‌دهنده خود را بررسی کنید. اگر سرعت پایین باشد، پورت ۲.۵G سرعت اینترنت شما را افزایش نمی‌‌دهد. با این حال، می‌تواند جابه‌جایی فایل‌ها در شبکه داخلی (مثلاً بین کامپیوتر و NAS) را سریع‌تر کند. برای استفاده معمولی از اینترنت، پورت استاندارد ۱ گیگابیت بر ثانیه کافی است.
اگر استفاده شما محدود به وب‌گردی، تماشای ویدیو، دانلودهای معمولی یا بازی است، سوئیچ به پورت ۲.۵G تغییر محسوسی ایجاد نمی‌کند، چرا که این کارها نیاز به پهنای باند فوق‌العاده بالا ندارند.
در مقابل، اگر از دستگاه NAS استفاده می‌کنید، پشتیبان‌گیری‌های حجیم ابری انجام می‌دهید یا سرویس داخلی دارید، استفاده از پورت ۲.۵G ارزشمند خواهد بود. البته به کابل‌های شبکه مناسب (Cat5e یا بالاتر) نیز نیاز خواهید داشت.
در نهایت، اگر روتر شما تنها یک پورت ۲.۵G دارد و می‌خواهید چند دستگاه را به آن متصل کنید، می‌توانید از یک سوییچ شبکه Multi-Gig استفاده کنید تا سوییچ به گلوگاه سرعت تبدیل نشود.
منبع: Slashgear
