از زمانی که کامپیوترهای شخصی وجود داشتهاند، کیبوردها روش محبوب رابط میان انسان و ماشین بودهاند. شاید به اندازه صفحهنمایشهای لمسی بزرگ یا سنسورهای حرکتی باشکوه به نظر نرسد، اما هیچ چیز نمیتواند جای سادگی و ثبات یک ردیف از کلیدهای برجسته و تمام قابلیتهای شگفتانگیزی را که با خود به همراه میآورند، بگیرد. کیبوردها برای دههها چیدمان معمولی QWERTY خود را حفظ کردهاند، چرا که یکپارچگی به ایجاد استانداردهای صنعتی کمک میکند؛ اما این به معنای یکسان بودن همه کیبوردها نیست.
در واقع، کیبوردهای مدرن در انواع اشکال و اندازهها عرضه میشوند تا با انواع سبکهای زندگی سازگار شوند. کیبوردهای بزرگتر، قابلیتها و کنترل بیشتری روی سیستم به شما میدهند، در حالیکه کیبوردهای کوچکتر و سادهتر، قابلحملتر بوده و پیچیدگیها را برای کاربران تازهکار کاهش میدهند. اگر تا به حال برای خودتان کیبورد نخریدهاید، تنوع بالای آنها ممکن است کمی گیجکننده باشد، اما چند مدل محبوب وجود دارد که به شما کمک میکند دامنه انتخابهای خود را محدودتر کنید. در ادامه به بررسی کامل ابعاد و انواع سوییچ کیبورد میپردازیم. با اِروتِک همراه باشید.
نگاهی سریع به کیبوردها
عامل اصلی تمایز بین انواع مختلف کیبوردها، تعداد کلیدهای موجود و به تبع آن، اندازه کیبورد است. داشتن کلیدهای بیشتر با قابلیتهای اضافی نیازمند کیبورد بزرگتری است، اما اگر به تمام امکانات جانبی نیاز ندارید، میتوانید ابعاد آن را به میزان قابلتوجهی کاهش دهید.
برای ارائه یک دید کلی، هشت نوع اصلی کیبورد (از بزرگترین به کوچکترین) برای انتخاب وجود دارد: اندازه کامل (Full-sized)، فشرده ۱۸۰۰ (1800 compact)، بدون کلیدهای عددی (Tenkeyless)، ۷۵ درصد، ۶۵ درصد، ۶۰ درصد، ۴۰ درصد و پد عددی (Number pad). هر اندازه کوچکتر، بخشی از قابلیتهای اضافی را حذف میکند؛ به این صورت که کلیدهای عددی مجزا (Numpad) یا کلیدهای عملکردی (Function keys) را کنار میگذارد و معمولاً همه چیز را تا حد امکان در یک مجموعه از ردیفها فشرده میکند.
در کوچکترین حالت ممکن، تمام حروف الفبا حذف شده و تنها یک پد عددی مستقل باقی میماند که بیشتر به عنوان مکمل یک کیبورد موجود استفاده میشود تا یک کیبورد مجزا. از میان تمام این مدلها، محبوبترین آنها مدلهای «اندازه کامل»، «بدون کلیدهای عددی (TKL)» و «۶۰ درصد» هستند.
کیبوردهای اندازه کامل (Full-sized)
کیبورد اندازه کامل، بزرگترین طراحی ممکن برای کیبورد است که شامل مجموعه کاملی از کلیدهای الفبا، کلیدهای عملکردی (F1 تا F12) و پد عددی میشود. این نوع کیبورد معمولاً به صورت استاندارد همراه با اکثر کامپیوترهای رومیزی عرضه میشود و سالهاست که فرمت پیشفرض محسوب میشود. اگر در دوران رشد خود در مدرسه سایت کامپیوتر داشتید، احتمالاً پیسیهای آنجا از کیبوردهای اندازه کامل استفاده میکردند.
کیبوردهای اندازه کامل برای کاربرانی ایدهآل هستند که بیشترین کنترل ممکن را روی سیستم خود میخواهند؛ چرا که تقریباً برای هر قابلیت و ابزاری کلیدی در دسترس است، بماند که وجود پد عددی هنگام وارد کردن دادهها یا انجام محاسبات چقدر راحت است. اگر قصد دارید کارهای تخصصی یا بازیهای حرفهای انجام دهید و میخواهید از کلیدهای میانبر زیاد استفاده کنید، کیبورد اندازه کامل مناسب شماست. از طرف دیگر، اگر کاربر معمولی کامپیوتر هستید، ممکن است این کیبورد کمی فضای میز شما را هدر دهد.
کیبوردهای بدون کلیدهای عددی (Tenkeyless / TKL)
کیبوردهای بدون کلیدهای عددی یا به اختصار “TKL”، نقطه تعادل کامل در میان اندازهها هستند. کیبوردهای TKL پد عددی سمت راست را حذف کرده و ۸۷ کلید برای حروف، ارقام و قابلیتها باقی میگذارند. این نوع کیبورد با سادهتر و قابلحملتر شدن کامپیوترها محبوبتر شده است؛ بهویژه از زمانی که سازندگان متوجه شدند اکثر کاربران استفاده زیادی از پد عددی ندارند.
اگر میخواهید بیشتر کنترل خود را روی کامپیوتر حفظ کنید اما به فضای بیشتری روی میز نیاز دارید، کیبورد TKL گزینه مناسبی است. به عنوان مثال، اگر به کیبوردی برای کار نیاز دارید اما شغل شما بیشتر مبتنی بر نوشتن است تا کار با اعداد، یک کیبورد TKL کاملاً پاسخگوی نیاز شما خواهد بود. تا زمانی که مشکلی با وارد کردن اعداد از طریق ردیف بالایی کلیدها نداشته باشید، این مدل عملاً همان کیبورد اندازه کامل است، فقط عرض کمتری دارد. فاصله کلیدها هنوز کاملاً مناسب است، بنابراین نیازی نیست نگران تایپ اشتباه یا دست زدن همزمان به دو کلید باشید.
کیبوردهای ۶۰ درصد (%60)
میگویند با گذشت زمان، جهان کوچکتر میشود و رشد کیبوردهای ۶۰ درصد گواهی بر همین موضوع است. عبارت «۶۰ درصد» به این واقعیت اشاره دارد که اندازه این کیبورد تنها ۶۰ درصد یک کیبورد کامل است. کیبورد ۶۰ درصد نه تنها پد عددی، بلکه تمام کلیدهای عملکردی (از جمله ردیف F)، کلیدهای جهتنما (فلشها) و مابقی کلیدهای جانبی را حذف میکند. این کار کیبوردی را در اختیار شما قرار میدهد که تنها شامل حروف، اعداد و ضروریترین کلیدها مانند Enter، Backspace، Spacebar و موارد مشابه است.
یک کیبورد ۶۰ درصد تقریباً کوچکترین اندازهای است که یک کیبورد میتواند داشته باشد و در عین حال تمام کارهای اصلی یک کیبورد (یعنی تایپ حروف و اعداد) را انجام دهد. این نوع کیبورد برای کسانی بهترین است که نیاز به انجام کارهای سنگین با کامپیوتر ندارند؛ مانند نوشتن ایمیلهای ساده یا وبلاگنویسی. از آنجاییکه تمام بخشهای اضافی حذف شدهاند، کیبوردهای ۶۰ درصد بسیار ارزان نیز هستند. تنها عیب واضح آنها این است که ممکن است برای برخی دستها بیش از حد کوچک باشند و منجر به تایپ اشتباه شوند.
انواع سوییچهای کیبورد
علاوه بر چیدمان ظاهری کیبورد، اگر میخواهید از اصطلاحات فنی استفاده کنید، باید از جزئیات دکمههای زیر کلیدها یا همان «سوییچها» (Switches) نیز مطلع باشید. ممکن است تصور کنید کلیدها فقط کلید هستند و تفاوتی بین آنها وجود ندارد، اما در واقعیت، سه نوع سوییچ مجزا برای کیبورد وجود دارد.
اول سوییچهای خطی (Linear) هستند که به اندازه کافی نرم هستند تا هنگام فشردن آنها هیچ برآمدگی یا اصطکاکی حس نکنید و هیچ صدای کلیک مانندی تولید نکنند. این نوع سوییچها سبک و روان هستند و برای دفترهای کاری شلوغ که میخواهید بدون مزاحمت برای دیگران کار کنید، فوقالعادهاند. با این حال، عدم وجود بازخورد حسشده ممکن است برای برخی تایپیستها عجیب باشد.
دوم سوییچهای لمسی (Tactile) هستند که هنگام فشردن، یک بازخورد فیزیکی (پله یا برآمدگی کوچک) ایجاد میکنند. برای برخی افراد، زمانی که بتوانند فشار داده شدن کلید را زیر انگشتان خود حس کنند، تایپ ده انگشتی آسانتر میشود. برای این دسته از افراد، سوییچهای لمسی بهترین گزینه هستند، زیرا بدون ایجاد سر و صدا، حس لمس کلید را منتقل میکنند.
در نهایت سوییچهای کلیکی (Clicky) هستند که هنگام فشردن، هم بازخورد فیزیکی و هم صدای کلیک واضحی ارائه میدهند. این قدیمیترین نوع سوییچ کیبورد است و در اکثر مدلهای ارزانقیمت به صورت پیشفرض وجود دارد. استفاده از سوییچهای کلیکی بیشتر به سلیقه شخصی مربوط میشود؛ برخی افراد آنها را روی اعصاب میدانند، در حالیکه دیگران صدای کلیک آن را لذتبخش مییابند.
منبع: Slashgear
