ستاره‌شناسان مدت‌هاست که برای اندازه‌گیری سرعت و قدرت سیاه‌چاله «Cygnus X-1»، یک سیاه‌چاله ستاره‌ای معروف که تقریباً ۷۲۰۰ سال نوری از ما فاصله دارد، تلاش می‌کنند. این سیاه‌چاله به وضوح یک هیولا بود، اما داده‌هایی برای اثبات حجم کار واقعی آن همچنان مبهم باقی مانده بود.

ناسا در عکس روز خود تصویری از یک دنباله‌دار دُم باریک و مه‌آلود منتشر کرده است. اما چرا دنباله‌دار R3 (PanSTARRS) دُمی نازک و رشته‌رشته دارد؟ جدیدترین عضو درخشان منظومه شمسی درونی، یعنی دنباله‌دار C/۲۰۲۵ R۳ (PanSTARRS)، در حال حاضر جریانی چشمگیر از گازهای درخشان را در فضا گسترش داده است.

حالا طوفانی از گرد و غبار را بر فراز هیمالیا تصور کنید. چشم‌هایتان را تنگ می‌کنید و سعی می‌کنید ردی از آن آبی آسمان را ببینید، اما تنها چیزی که می‌بینید سفیدی مبهم است. اما چرا آسمان برخی از نقاط جهان آبی‌تر از آسمان سایر نقاط است؟

نظریه پان‌ اسپرمیا (Panspermia) می‌گوید که حیات از طریق سیارک‌ها، دنباله‌دارها و سایر اجرام در کیهان پخش می‌شود. هنگامی‌که اجزای سازنده حیات در یک سیاره پدیدار می‌شوند، برخوردها می‌توانند مواد سطحی را به فضا پرتاب کنند که سپس این بذرها را به جهان‌های دیگر منتقل می‌کنند.

دانشمندان از کشف حالت عجیبی از ماده در اعماق اورانوس و نپتون خبر دادند؛ حالتی که می‌تواند درک ما از ساختار سیارات غول یخی را دگرگون کند. به گزارش ساینس دیلی، بر اساس پژوهشی جدید در اعماق سیارات یخی منظومه شمسی مانند اورانوس و نپتون عناصر آشنا ممکن است رفتار‌هایی کاملاً متفاوت از آنچه در شرایط معمول انتظار می‌رود از خود نشان دهند.

دوره جدید و هیجان‌انگیزی از اکتشافات اعماق فضا در حال آغاز است. برنامه «آرتمیس» قصد دارد یک پایگاه دائمی روی سطح ماه ایجاد کند. این یک تغییر اساسی در نحوه کاوش فضا توسط ماست. اما گذراندن یک دوره طولانی روی سطح ماه چگونه خواهد بود؟ پاسخ به پرسش، هیجان‌انگیز و شاید بی‌رحمانه است.

پژوهش تازه‌ای در حوزه گرانش نظری نشان می‌دهد سیاه‌چاله‌ها ممکن است پس از تبخیر کامل نیز کاملا ناپدید نشوند و بقایای بسیار کوچکی از خود بر جا بگذارند که اطلاعات درون آنها را حفظ می‌کند. این نتیجه می‌تواند گامی مهم در حل یکی از معروف‌ترین معما‌های فیزیک مدرن یعنی پارادوکس اطلاعات سیاه‌چاله باشد.

فردا، دوشنبه، ۶ آوریل، اگر همه‌چیز طبق برنامه پیش برود، فضانوردان مأموریت آرتمیس ۲ متعلق به ناسا از سمت پنهان ماه عبور خواهند کرد. این نخستین بار از سال ۱۹۷۲ است که انسان‌ها به همسایه آسمانی خود سر می‌زنند. اما فضانوردان در نیمه پنهان ماه به دنبال چه می‌گردند؟

یک عکاس نجومی تصویری خیره‌کننده از دوئل کهکشان‌های دوشاخک در اعماق فضا ثبت کرد که در آن، این کهکشان‌ها در حال ادغام و تبدیل شدن به یک کهکشان بیضوی واحد دیده می‌شوند.

با ترکیب داده‌های دو تلسکوپ فضایی «هابل» و «جیمز وب»، تصویر تازه‌ای از سیاره جذاب زحل منعکس شده است. تصاویر خیره‌کننده‌ای که این هفته توسط ناسا، آژانس فضایی اروپا (ESA) و آژانس فضایی کانادا (CSA) از سیاره زحل منتشر شد، نگاهی دقیق‌تر به لایه‌های متعدد جو شلوغ این سیاره حلقه‌دار ارائه می‌دهد.

مشاهدات انجام‌شده با فاصله چند ماه در سال ۲۰۱۷ نشان می‌دهد که یک دنباله‌دار موسوم به «۴۱پی/تاتل-جیاکوبینی-کرساک» (41P/Tuttle-Giacobini-Kresák) که به اختصار 41P نامیده می‌شود، پس از عبور از نزدیکی خورشید، شروع به چرخش آهسته‌تر کرده و تا دسامبر همان سال دوباره سرعت گرفته است.

تصویر روز ناسا صحنه‌ای چشم‌نواز از پدیده‌ای جوی موسوم به ستون‌های نور (Light Pillars) را در کنار صورت فلکی مشهور شکارچی (Orion) بر فراز آسمان شمالی‌ترین شهر چین به نمایش گذاشته است.

یک گروه بین‌المللی از ستاره‌شناسان با استفاده از «تلسکوپ فضایی جیمز وب»، یک کهکشان مارپیچی نزدیک به نام «ان‌جی‌سی ۶۲۸» (NGC 628) را رصد کرده‌اند. نتایج این رصد، اطلاعات بیشتری را درباره جمعیت خوشه‌های ستاره‌ای جوان در حال ظهور در این کهکشان ارائه می‌دهد.

تعداد زیادی قمر جدید در اطراف سیارات مشتری و زحل شناسایی شده‌اند و جمع کل قمرهای این دو سیاره به ترتیب به ۱۰۱ و ۲۸۵ رسیده است. کشف این قمرهای جدید همچنین جمع کل قمرهای شناخته‌شده در مدار سیارات و سیارات کوتوله در منظومه شمسی را به ۴۴۲ رسانده است.

ناسا که روزانه تصاویری از پدیده‌های فضایی منتشر می‌کند؛ اکنون تصویری از اعتدال بهاری در رصدخانه تیده به اشتراک گذاشته است. ناسا در توضیح این تصویر نوشت: لحظه نجومی تعیین‌کننده اعتدال امروز در ساعت ۱۴:۴۶ به وقت جهانی (۱۸:۱۵ به وقت ایران) رخ می‌دهد.

چین از طرح مفهومی ربات چرخ‌دار جدید خود برای پشتیبانی از ایستگاه تحقیقاتی روی کره ماه که قرار است تا سال ۲۰۳۵ عملیاتی شود، پرده‌برداری کرد.