مطالعه جدید دانشگاه ادیت کووان (ECU) نشان میدهد که تعامل بین عادتهای خواب و ژن AQP4 (مسئول تنظیم مایعات و دفع ضایعات مغزی) میتواند بر سرعت تغییرات مغزی و شناختی مرتبط با آلزایمر تأثیر بگذارد. محققان ۱۳ واریانت ژنتیکی AQP4 را بررسی کردند و دریافتند که در افراد دارای نسخههای خاص این ژن، خواب کوتاهتر با کاهش سریعتر ماده خاکستری و دیر به خواب رفتن با تغییرات ساختاری در مغز همراه است. همچنین عملکرد شناختی در میان افرادی که اختلال خواب داشتند، بسته به نوع واریانت ژنی، متفاوت بود.
بهگفته دکتر میلیگان آرمسترانگ، اثر یک نسخه ژنتیکی یکسان بسته به کیفیت خواب میتواند محافظتکننده یا آسیبرسان باشد، که نشان میدهد خواب بهعنوان یک عامل قابلتغییر، نقش کلیدی در تعدیل خطر ژنتیکی دارد. محققان تأکید میکنند که این یافتهها نیاز به رویکردهای شخصیسازیشده در پیشگیری از آلزایمر را تقویت میکند، اما برای توصیه تستهای ژنتیکی هنوز زود است و باید در جمعیتهای بزرگتر تکرار شود. پژوهشگران پیشنهاد انجام کارآزماییهای بالینی مبتنی بر ژنتیک برای بررسی تأثیر بهبود خواب بر کاهش خطر آلزایمر را دادهاند.
برای مطالعه متن کامل این گزارش به وبسایت اروساینس مراجعه کنید.
