هرگز این ۵ دستگاه را به هاب USB وصل نکنید!

هاب‌های یو اس بی (USB) نه‌تنها بسیار راحت و کاربردی هستند، بلکه با توجه به عدم علاقه این روزهای شرکت‌ها در تعبیه پورت‌های USB روی لپ‌تاپ‌ها، به یک لوازم جانبی کاملاً ضروری تبدیل شده‌اند. از این رو، شما اغلب برای اتصال بیش از چند وسیله جانبی به لپ‌تاپ خود، به یک دانگل یا هاب USB نیاز پیدا می‌کنید. اما داشتن یک هاب USB عالی، مسئولیت بزرگی هم به همراه دارد! دانستن نحوه استفاده صحیح از آن می‌تواند مرز بین بهینه‌سازی سیستم کامپیوتری شما یا خراب کردن و سوزاندن قطعات باشد.

چندین دستگاه وجود دارند که هرگز نباید آن‌ها را به یک هاب USB وصل کنید، یا حداقل ممکن است با هر نوع هابی کار نکنند. در برخی موارد، این دستگاه‌ها هنگام اتصال به هاب تنها کارایی محدودی خواهند داشت، در حالی که برخی دیگر ممکن است اصلاً کار نکنند. در بدترین حالت، این تجهیزات ممکن است کاملاً خراب شوند و منجر به از دست رفتن اطلاعات، آسیب به سخت‌افزار و موارد دیگر شوند. برای اینکه به شما کمک کنیم تا از فناوری‌های خود به خوبی محافظت کنید، پنج نوع از دستگاه‌هایی را که باید قبل از اتصال به هاب USB درباره‌شان تجدید نظر کنید، گردآوری کرده‌ایم. با اِروتِک همراه باشید.

۱. گوشی هوشمند شما با هاب USB فست‌شارژ نخواهد شد!

بیشتر گوشی‌های هوشمند امروزی از نوعی فناوری شارژ سریع از طریق قابلیت USB-C Power Delivery (PD) استفاده می‌کنند. این شارژ سریع‌تر روز به روز اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، زیرا می‌تواند فرق بین پر شدن باتری در زمان دوش گرفتن شما یا انتظار چندین ساعته برای شارژ شدن آن باشد—به‌ویژه اکنون که ظرفیت باتری‌ها افزایش یافته است. به‌طور کلی، شما نباید گوشی خود را با پورت‌های USB کامپیوتر شارژ کنید، چراکه آن‌ها برق کافی برای شارژ سریع را تامین نمی‌کنند.

یک هاب USB صرفاً امتداد پورت‌های USB کامپیوتر شماست، بنابراین همین منطق در اینجا نیز صدق می‌کند. اگرچه هاب‌های USB پرقدرتی در بازار وجود دارند که شامل پورت‌های شارژ سریع برای دستگاه‌های موبایل هستند، اما این هاب‌ها معمولاً به یک دوشاخه برق نیاز دارند تا انرژی لازم را مستقیماً از پریز دیوار دریافت کنند. با یک هاب یا دانگل USB مسافرتی و بدون منبع تغذیه (بدون برق مستقیم)، دوباره به پله اول برخواهید گشت.

اگر تمایل دارید گوشی خود را با استفاده از هاب USB شارژ کنید، باید مطمئن شوید که آن هاب از نوعِ دارای منبع تغذیه (Powered Hub) یا یک داک استیشن با توان خروجی کافی باشد. معمولاً چنین داک‌هایی علاوه بر اتصال به کامپیوتر میزبان، از طریق یک کابل برق داخلی یا با اتصال یک کلگی شارژ به پورت USB-C PD، به پریز برق متصل می‌شوند. به عنوان مثال، داک استیشن Anker Prime برای تأمین انرژی به دیوار متصل می‌شود و به آن اجازه می‌دهد هم لپ‌تاپ میزبان و هم یک گوشی هوشمند یا دیگر گجت‌ها را از طریق USB شارژ کند.

۲. یک هاب USB بدون منبع تغذیه می‌تواند باعث ایجاد مشکل در هارد اکسترنال شود!

یکی از وسایلی که هرگز نباید به بیشتر هاب‌های USB وصل کنید، هارد دیسک (HDD) است. این درایوها دارای دیسک‌های چرخانی در داخل خود هستند که با سرعت بالا می‌چرخند تا عملیات خواندن و نوشتن را انجام دهند. نکته اساسی اینجاست که آن‌ها برای حفظ حرکت این قطعات به مقدار مشخصی انرژی نیاز دارند و در صورت عدم دریافت آن، ممکن است دچار مشکلاتی از جمله افت شدید عملکرد شوند. بسیاری از هاب‌ها، حتی برخی از مدل‌های دارای منبع تغذیه، صرفاً برای فلش مموری‌ها طراحی شده‌اند که به انرژی به مراتب کمتری نیاز دارند. هارد دیسکی که برق کافی دریافت نمی‌کند، ممکن است صدای «تیک تیک» (کلیک کردن) از هد درایو تولید کند که نشان‌دهنده آسیب دیدن هدهای آن است. در صورت بروز این اتفاق، بلافاصله هارد را از برق بکشید.

منظور این نیست که هر هاب USB تهدیدی برای تمام هارد دیسک‌های اکسترنال است، بلکه موضوع این است که این کار ارزش ریسک کردن ندارد. حتی اگر هارد دیسک شما در همان لحظه نسوزد و خراب نشود، وصل کردن آن به پورت اشتباه کامپیوتر یا هاب USB می‌تواند استهلاک قابل‌توجهی به آن وارد کند که باعث شود بسیار زودتر از حد معمول از کار بیفتد. ممکن است هارد شما شش ماه بعد بسوزد و شما فکر کنید که محصول معیوب بوده است، در حالی‌که در واقع خودتان طول عمر آن را کوتاه کرده‌اید.

برای استفاده ایمن از یک هارد اکسترنال، به یک داک یا هاب USB دارای منبع تغذیه نیاز دارید. با این حال، مطمئن شوید داک یا هابی که انتخاب می‌کنید از سرعت انتقال داده لازم برخوردار باشد تا بتوانید بیشترین بهره را از هارد خود ببرید. از وصل کردن هارد دیسک (یا حتی برخی از اس‌اس‌دی‌ها) به هاب خودداری کنید، مگر اینکه از سازگاری این دو با یکدیگر اطمینان کامل داشته باشید.

۳. دستگاه‌های با پهنای باند بالا می‌توانند برای هاب USB سنگین باشند!

هاب‌های USB پهنای باند شما را افزایش نمی‌دهند؛ پهنای باند به مقدار داده‌ای اشاره دارد که می‌تواند در یک زمان مشخص از یک مسیر عبور کند. یک پورت USB تنها می‌تواند مقدار مشخصی داده را منتقل کند—که میزان دقیق آن به نسل USB مورد استفاده بستگی دارد—و اگرچه یک هاب می‌تواند چندین پورت USB دیگر به سیستم اضافه کند، اما سرعت و حجم انتقال داده همیشه توسط همان پورت اصلی کامپیوتر که هاب به آن وصل شده، محدود (گلوگاه یا Bottleneck) می‌شود. در واقع، برخی از هاب‌های USB حتی ممکن است پهنای باند کمتری نسبت به پورت اصلی داشته باشند. می‌توانید پورت USB کامپیوتر خود را مانند یک رودخانه اصلی تصور کنید و هر پورت روی هاب را به مانند شاخه‌های فرعی آن بدانید. دستگاه‌هایی که وصل می‌کنید، داده‌ها را از طریق این شاخه‌های فرعی سرازیر می‌کنند. اگر دستگاه‌های زیادی یا یک دستگاه بسیار پرمصرف را وصل کنید، ممکن است آب از سر این رودخانه بگذرد و سرریز کند!

به عنوان مثال، اگر چندین دستگاه ذخیره‌سازی (مانند فلش یا هارد) را به یک هاب USB وصل کنید، ممکن است هنگام باز کردن یا انتقال فایل‌ها بین آن‌ها متوجه لگ و تأخیر شدیدی شوید؛ حتی اگر آن هاب در حالت تفکیک‌شده و تکی بتواند هر کدام را با حداکثر سرعت اجرا کند. همچنین، ترکیب یک درایو ذخیره‌سازی با یک وب‌کم با رزولوشن بالا می‌تواند باعث کند شدن سرعت هارد و در عین حال، باعث قطع و وصل شدن یا افت کیفیت شدید تصویر وب‌کم شود.

اگر از هاب‌های قدیمی‌تر و کندتر USB 2.0 استفاده می‌کنید، احتمال ایجاد این گلوگاه‌ها بیشتر است و هنگام استفاده از USB 3.x SuperSpeed این شدت کمتر خواهد بود. اگر هاب شما از USB4 پشتیبانی کند، شاید این مسئله اصلاً مشکلی ایجاد نکند. اما اگر خودِ پورت اصلی کامپیوتر از نسخه قدیمی USB استفاده کند، دیگر فرقی نمی‌کند هاب شما چقدر پهنای باند را می‌تواند تحمل کند. همیشه مطمئن شوید که پهنای باند کافی برای تمام دستگاه‌های خود روی پورت اصلی و هاب USB در اختیار دارید.

۴. هاب‌های USB را به صورت سری (پشت سر هم) به هم وصل نکنید!

اگر تا به حال پورت‌های هاب USB شما تمام شده باشد، ممکن است یک راهکار به ظاهر نبوغ‌آمیز به ذهنتان رسیده باشد: وصل کردن یک هاب USB دیگر به هاب اول، تا به این ترتیب تعداد پورت‌های در دسترس را دو برابر کنید! با این حال، این کار به چند دلیل ایده بسیار بدی است. اول اینکه همان‌طور که پیش‌تر توضیح داده شد، شما پهنای باند در دسترس خود را بیش از پیش محدود و فشرده می‌کنید. این کار دقیقاً مثل این است که بخواهید یک فیل را با اضافه کردن یک درب سگِ کوچک‌تر، از درب سگ عبور دهید! دوم اینکه هر لایه از سخت‌افزاری که داده‌ها از آن عبور می‌کنند، باعث ایجاد تأخیر (Latency) می‌شود—یعنی زمانی که طول می‌کشد تا یک عمل یا ورودی، پاسخی تولید کند. این موضوع اگر وسایل ورودی (مانند موس و کیبورد) یا تجهیزات صوتی را به انتهای آن زنجیره وصل کنید، می‌تواند به یک مشکل بزرگ تبدیل شود.

هاب‌های USB کم‌مصرف یا بدون منبع تغذیه نیز برای برخی دستگاه‌ها خبر بدی هستند و دلیل دیگری که نباید هاب‌های خود را به صورت زنجیره‌ای به هم وصل کنید این است که این کار توزیع برق را به شدت مختل می‌کند. این مسئله می‌تواند منجر به بروز خطا هنگام اتصال دستگاه‌ها به پورت‌های USB در انتهای زنجیره شود یا حتی باعث سوختن آن دستگاه‌ها گردد. اگرچه در سناریوهای بسیار خاص و فنی می‌توانید هاب‌های USB را به صورت سری وصل کنید، اما نباید این کار را انجام دهید مگر اینکه از مشخصات کامپیوتر، هاب‌ها و تمام دستگاه‌هایی که قصد اتصال آن‌ها را دارید و همچنین نحوه تعامل آن‌ها با یکدیگر اطمینان کامل داشته باشید.

۵. گجت‌های USB4 توسط هاب‌های معمولی محدود می‌شوند!

استاندارد USB توسط کنسرسیومی به نام «مجمع مجریان یواس‌بی» (USB-IF) مدیریت می‌شود که در طول سال‌ها سرعت و قابلیت‌های این پروتکل را ارتقا داده است. جدیدترین نسل USB، نسخه USB4 Version 2.0 است. این‌ها سریع‌ترین نوع پورت‌های USB هستند که می‌توانند داده‌ها را با سرعت فوق‌العاده ۸۰ گیگابیت بر ثانیه منتقل کرده و ۲۴۰ وات توان الکتریکی را تأمین کنند. با این حال، اگرچه اولین مشخصات USB4 در سال ۲۰۱۹ اعلام شد، اما ورود محصولات با این پروتکل به بازار کند بوده است.

در زمان نگارش این متن، هاب‌های USB بسیار کمی با قابلیت پشتیبانی از USB4 در بازار وجود دارند، هرچند داک‌های تاندربولت (Thunderbolt) در دسترس هستند (اگرچه قیمت بالایی دارند). بنابراین، مگر اینکه روی هاب یا داک شما صراحتاً به پشتیبانی از USB4 اشاره شده باشد، به احتمال زیاد از هابی استفاده می‌کنید که از نسخه‌ای از USB 3.x پشتیبانی می‌کند. از آنجا که USB4 با نسخه‌های قبلی سازگار است (Backward-Compatible)، تجهیزات جانبی USB4 شما همچنان هنگام اتصال به هاب یا داک USB 3 کار خواهند کرد، اما با سرعت‌های بسیار پایین‌تر اجرا می‌شوند. اکنون شایان ذکر است که پورت‌های Thunderbolt 4 و Thunderbolt 5 به ترتیب با نرخ انتقال داده ۴۰ و ۸۰ گیگابیت بر ثانیه USB4 و USB4 Version 2.0 و همچنین سرعت شارژ ۱۰۰ وات و ۲۴۰ وات مطابقت دارند. بنابراین، یک هاب یا داک تاندربولت ۴ یا ۵ با تجهیزات جانبی USB4 سازگار خواهد بود. با این حال، برای وسایل جانبیِ نیازمند برق، همچنان باید مطمئن شوید که هاب شما به درستی تغذیه می‌شود.

البته هیچ‌کدام از این موارد اهمیتی نخواهد داشت مگر اینکه کامپیوتر شما نیز از USB4 پشتیبانی کند، که این امر بعید است مگر اینکه دستگاهی جدید و نسبتاً رده‌بالا داشته باشید. اگر کامپیوتر شما این قابلیت را دارد، باید مطمئن شوید که هاب USB4 خود را حتماً به یک پورت USB4 روی سیستم وصل کرده‌اید تا بتوانید از سرعت واقعی آن بهره‌مند شوید.

منبع: Slashgear