اگر بخواهیم وسیلهای را نام ببریم که با وجود نقش حیاتی در زندگی روزمرهمان، افراد کمی اطلاعات زیادی درباره آن دارند، آن وسیله قطعاً «برج آب» است. این سازههای همهجاحاضر در همه جا یافت میشوند و اگرچه بسته به شکل پیکربندی و محل نصبشان میتوانند ظاهر تا حدودی منحصربهفردی داشته باشند، اما همگی یک هدف مشترک را دنبال میکنند. اگر فکر میکنید هدف آنها فقط ذخیره کردن آب است، تنها نصف حقیقت را میدانید؛ چراکه برجهای آب در آنجا ایستادهاند تا پنهانی خدماتی را ارائه دهند که شما احتمالاً آن را بدیهی فرض میکنید و بدون آنها، بلافاصله متوجه نبودشان خواهید شد. برای آشنایی بیشتر با کاربرد برجهای آب با اِروتِک همراه باشید.
اولین سؤالی که احتمالاً با دیدن یک برج آب به ذهنتان خطور میکند این است که «چرا برای ذخیره آب از یک برج استفاده میشود؟» این سؤال بهجایی است، چراکه شما میتوانید آب را به شکل بسیار آسانتری در مخازن زیرزمینی یا در آبانبارهای بزرگ روی زمین ذخیره کنید. برجمانند بودن این سازه، اولین کلید درک کاربرد آن است؛ زیرا برجهای آب فقط این مایه حیات را ذخیره نمیکنند، بلکه وظیفه توزیع آن را نیز بر عهده دارند.
ذخیره کردن آب در ارتفاعی معادل چند ده متر بالاتر از اکثر ساختمانها، به نیروی گرانش اجازه میدهد تا فشار بسیار زیادی را در سطح زمین ایجاد کند. دلیل اینکه شما در خانه خود فشار آب بالایی دارید این است که آب به معنای واقعی کلمه از ارتفاعی بالا درون لولهها به سمت پایین سرازیر میشود. این ارتفاع برج است که فشار را تامین میکند؛ فشاری که به ازای هر فوت ارتفاع، معادل ۰.۴۳ پیاسآی (PSI) فشار آب است. بیشتر برجهای آب بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ فوت (حدود ۴۵ تا ۶۰ متر) ارتفاع دارند و معمولاً در زمینهای مرتفع ساخته میشوند. این امر فشاری تا ۶۷ پیاسآی را در سطح زمین فراهم میکند که به اصطلاح، نقطهای ایدهآل برای فشار آب مناطق مسکونی است.
برجهای آب چگونه استفاده میشوند؟
برجهای آب به شکل امروزی خود در قرن نوزدهم پدید آمدند، اما ایده توزیع آب از طریق فشار ناشی از گرانش، به قناتها و آبراههای باستان بازمیگردد. این مفهوم تا حد زیادی دستنخورده باقی مانده، اما مهندسی آن به شکل چشمگیری بهبود یافته است. ابعاد این مخازن بسیار وسیع است و دیدن آنها از روی زمین، حق مطلب را درباره بزرگیشان ادا نمیکند. یک استخر مسکونی معمولی حدود ۳۰ هزار گالون آب را در خود جای میدهد، در حالیکه مخزن یک برج آب گنجایشی نزدیک به ۱.۵ میلیون گالون دارد. این مقدار آب معمولاً برای تامین نیاز یک روز جامعه تحت پوشش آن مخزن کافی است.
پمپاژ آب به داخل مخزن از یک منبع آبی، آنقدرها که ممکن است تصور کنید مصرف انرژی بالایی ندارد. پر کردن کامل مخزن در زمانهای کممصرف آب، یعنی معمولاً در طول شب انجام میشود. پمپهای آب یک شهرداری در تمام طول روز کار میکنند و اغلب بیشتر از مقدار مورد نیاز آب تولید میکنند. این آبِ مازاد است که به داخل مخزن پمپ میشود و یک ذخیره ایستاده را ایجاد میکند که در زمان قطعی برق و دورههای پرمصرف – که اغلب در صبحها یا غروبها رخ میدهد – بسیار کاربردی و گرهگشا است.
اگرچه در شهرهای بزرگ برجهای آب کمتر به چشم میآیند، اما در واقع آنها در همه جا حضور دارند. بیشتر ساختمانهای بلندمرتبه که ارتفاعشان از توانایی فشاررسانی یک برج آب معمولی فراتر میرود، پمپها و برجهای اختصاصی خود را روی پشتبام دارند. این کار فشار مورد نیاز را تامین میکند، به همین دلیل بسیاری از شهرها برجهای بسیار بیشتری نسبت به مناطق مسکونی دارند. به طور اساسی، برجهای آب وجود دارند تا فشار آب را در زمان نیاز تضمین کنند؛ خواه این نیاز کمک به شهروندان برای دوش گرفتن باشد، خواه رساندن آب با فشار بالا به شیرهای آتشنشانی رنگی در مواقع اضطراری.
منبع: Slashgear
