چرا گوشی اندرویدی شما با حداکثر سرعت شارژ نمی‌شود؟ [ راه‌های رفع مشکل]

شما یک گوشی اندرویدی خریده‌اید که وعده‌ی شارژ سریع تا درصدی مشخص (مثلاً ۸۰٪) را داده است، اما وقتی آن را به شارژر متصل می‌کنید، پیامی مانند “شارژ آهسته” یا “شارژ کامل در دو ساعت” را می‌بینید. این آن چیزی نیست که انتظارش را داشتید، پس مشکل کجاست؟! و چرا گوشی اندرویدی شما با حداکثر سرعت شارژ نمی‌شود؟ برای پاسخ به این سوال و همچنین راه‌های رفع این مشکل با اِروتِک همراه باشید.

چرا گوشی اندرویدی شما آن‌طور که انتظار دارید سریع شارژ نمی‌شود؟

دنیای سخت‌افزار اندروید شباهت زیادی به دنیای کامپیوترهای مبتنی بر لینوکس یا ویندوز دارد. تنوع سخت‌افزاری فوق‌العاده‌ای وجود دارد، که به معنای رویکردهای مختلف زیادی برای شارژ کردن است.

برای اینکه شارژ گوشی با حداکثر سرعت انجام شود، گوشی، کابل و شارژر همگی باید یک هماهنگی پیچیده را اجرا کنند. اگر هر سه از راهکار شارژ یکسانی پشتیبانی نکنند، گوشی شما به‌طور پیش‌فرض از پایین‌ترین نرخ شارژی استفاده خواهد کرد که همه می‌توانند بر سر آن توافق کنند. چند سال پیش، گوگل الزامی کرد که هر گوشی‌ای که نسخه‌های اخیر اندروید را اجرا می‌کند، باید از استاندارد USB-C PD (Power Delivery) پشتیبانی کند؛ این استاندارد می‌تواند توان بیشتری را برای شارژ گوشی با سرعت‌های بالا پشتیبانی کند. با این حال، رعایت این الزام صرفاً به معنای داشتن نوعی پشتیبانی USB-C PD برای قابلیت همکاری است. این بدان معنا نیست که گوشی باید از شارژ USB-C PD با همان سرعتی که راهکار اختصاصی خود را ارائه می‌دهد، پشتیبانی کند!

۱. شارژر شما با پروتکل شارژ سریع گوشی شما مطابقت ندارد!

سازندگان گوشی‌های اندرویدی عاشق ابداع استانداردهای شارژ سریع اختصاصی خود هستند. گوشی‌های آن‌ها از همان پشتیبانی پایه‌ای USB-C PD برخوردارند، اما سپس سرعت‌های خیره‌کننده‌ای مانند ۴۵ وات و ۶۵ وات را ارائه می‌دهند. حتی مدل‌های آزمایشی دیوانه‌واری با توان ۱۰۰ وات یا ۳۲۰ وات نیز وجود دارند.

استانداردهایی مانند USB-C PPS (تأمین توان قابل برنامه‌ریزی که بخشی از USB-C PD است)، VOOC ،SuperVOOC ،Warp و Super Fast Charging سامسونگ و … همچنان ادامه دارد. اگر گوشی‌ای را که با استفاده از SuperVOOC سریع شارژ می‌شود، به شارژر یک شرکت دیگر یا صرفاً یک شارژر استاندارد USB-C PD وصل کنید، با نرخی شارژ خواهد شد که شارژر و گوشی بر سر آن توافق می‌کنند، که لزوماً سریع‌ترین سرعت ممکن گوشی نیست.

بنابراین، در این حالت، راه‌حل این است که از شارژری استفاده کنید که با فناوری گوشی شما مطابقت دارد. انجام این کار همیشه آسان نیست، زیرا این شارژرهای اختصاصی همیشه به راحتی به صورت جداگانه فروخته نمی‌شوند و حتی زمانی که فروخته می‌شوند، قیمت آن‌ها ممکن است بیش از حد انتظار شما باشد. حمل شارژر رسمی که همراه گوشی شما ارائه شده است ممکن است آزاردهنده باشد، اما در نهایت، تنها راه برای دستیابی به سرعت شارژی که هزینه آن را پرداخت کرده‌اید، استفاده از شارژر مناسب است.

۲. کابل شما، انتقال توان را محدود می‌کند!

کابل‌های USB فریبنده هستند، زیرا از بیرون، دو کابل می‌توانند تقریباً یکسان به نظر برسند. با این حال، ممکن است یک کابل اصلاً گوشی شما را شارژ نکند، در حالی‌که دیگری آن را در یک چشم به هم زدن شارژ می‌کند. بسیاری از شارژرهای سریع اختصاصی (اغلب قدیمی‌تر) از کابل‌های مخصوص USB-A به USB-C استفاده می‌کنند و سیم‌کشی سفارشی دارند تا این استانداردهای پرسرعت را امکان‌پذیر سازند. بنابراین نمی‌توانید صرفاً هر کابلی را با رابط‌های صحیح بردارید و کار را تمام شده بدانید.

همین امر در مورد کابل‌های واقعی USB-C به USB-C نیز صادق است. کابل باید دارای گواهینامه USB-C PD باشد و همچنین برای آمپراژ (جریان) مشخصی درجه‌بندی شده باشد تا بتواند توان (وات) مورد نیاز را تحمل کند. اگر شارژر یا گوشی تشخیص دهد که کابل نمی‌تواند سطوح توان بالاتری را که برای شارژ سریع لازم است مدیریت کند، به‌طور پیش‌فرض از هر توان ایمنی که کابل می‌تواند تحمل کند، استفاده خواهد کرد.

تنها راه برای تشخیص، بررسی بسته‌بندی کابل یا امتحان کردن آن است. گاهی اوقات ممکن است یک کابل با درجه‌بندی توان خود مشخص شده باشد، اما اکثر کابل‌های USB-C شارژ سریع که دیده‌ام، هیچ علامتی روی خود کابل نداشتند. به همین دلیل است که برخی افراد برای جلوگیری از این سردرگمی دیوانه‌وار که مجبور باشید ده‌ها کابل از مجموعه‌تان را امتحان کنید تا کابل مناسب را پیدا کنید، برچسب‌گذاری کابل‌های USB خود را شروع کرده‌اند.

۳. گوشی شما به‌طور فعال برای محافظت از خود، شارژ را کُند می‌کند!

حتی اگر گوشی، کابل و شارژر شما همگی برای حداکثر سرعت شارژ آماده باشند، شرایطی وجود دارد که گوشی شما به شارژر فرمان می‌دهد که سرعت را کاهش دهد. به‌طور خاص، اگر گوشی یا باتری بیش از حد داغ شوند، شارژ باید کُند شود. هر چه توان بیشتری را به سیم بفرستید، مقاومت بیشتری با آن روبه‌رو می‌شوید. این مقاومت منبع ناکارآمدی است که منجر به گرمای زائد بیشتر می‌شود. همچنین، باتری‌های لیتیومی با نزدیک شدن به شارژ کامل باید با دقت بیشتری مدیریت شوند. به همین دلیل است که گوشی‌های شارژ سریع می‌توانند در کمترین زمان به شارژ ۸۰٪ برسند و سپس برای رسیدن به خط پایان ۱۰۰٪ باید آهسته حرکت کنند.

برای جلوگیری از این مشکل، هنگام شارژ سریع از گوشی خود استفاده نکنید و حتی اگر در یک محیط گرم هستید و می‌خواهید گوشی در سریع‌ترین زمان ممکن شارژ شود، ممکن است بخواهید آن را خاموش کنید. شما به یک محیط خنک نیاز دارید، نه یک ماشین داغ یا یک اتاق گرم و مرطوب. اکثر گوشی‌ها دارای خنک‌سازی فعال نیستند، بنابراین اگر محیط گرم باشد، دفع گرما در هوای اطراف را دشوارتر می‌کند.

منبع: Howtogeek