بسیاری از مردم بر این باورند که وقتگذرانی بیشتر در فضای باز طی فصل تابستان، بهطور طبیعی کمبود ویتامین D بدن را پس از ماههای تاریک زمستان جبران میکند. اما تحقیقات جدید نشان میدهد که برای برخی از گروهها، این بهبودِ فصلی ممکن است هرگز رخ ندهد.
پژوهشگران دانشگاه نیوکاسل دریافتند که سطح ویتامین D در طول سال میان سالمندان و افراد متعلق به اقلیتهای قومی در شمال بریتانیا به طور مداوم پایین باقی میماند. این یافتهها نشان میدهند که کمبود ویتامین D ممکن است برای بسیاری از افراد، یک مشکل سلامتی مداوم و تا حد زیادی نادیده گرفتهشده باشد؛ حتی در دورههایی که میزان قرارگیری در معرض نور خورشید افزایش مییابد.
این مطالعه که در مجله اروپایی تغذیه بالینی (European Journal of Clinical Nutrition) منتشر شده، سطح ویتامین D را در نزدیک به ۳۰۰ شرکتکننده مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است. بیش از نیمی از بزرگسالان ۶۵ ساله و بالاتر، سطح ویتامین D ناکافی داشتند، در حالیکه این آمار در میان شرکتکنندگانِ متعلق به اقلیتهای قومی حتی بالاتر بود.
کمبودی که با تغییر فصلها از بین نمیرود
آنچه بیش از همه پژوهشگران را شگفتزده کرد، این بود که سطح ویتامین D در طول تابستان بهبود چندانی نشان نداد. این یافته، باور دیرینهای را به چالش میکشد که ادعا میکرد چند ماه آبوهوای آفتابیتر برای بازسازی ذخایر ویتامین D بدن کافی است.
این فرض ممکن است به ویژه در مناطق شمالی که نور خورشید در بیشتر ایام سال ضعیفتر است، مشکلساز باشد. ویتامین D زمانی تولید میشود که پرتوهای فرابنفش بی (UVB) خورشید به پوست میرسند؛ اما عواملی مانند سن، رنگدانههای پوست، نوع پوشش و لباس، استفاده از ضدآفتاب و موقعیت جغرافیایی همگی میتوانند توانایی بدن را در ساخت این ویتامین کاهش دهند. علاوه بر این، سالمندان نسبت به افراد جوانتر، ویتامین D را با کارایی کمتری تولید میکنند.
چرا ویتامین D حیاتی است؟
ویتامین D نقش مهمی در کمک به جذب کلسیم و حفظ سلامت استخوانها ایفا میکند. سطوح پایین این ویتامین با پوکی استخوان، نرمی استخوان (راشیتیسم)، ضعف عضلانی و اختلال در عملکرد سیستم ایمنی مرتبط است. تحقیقات رو به رشد همچنین در حال بررسی ارتباط احتمالی بین وضعیت ویتامین D و طیف وسیعی از بیماریهای مزمن هستند، اگرچه بسیاری از این ارتباطها هنوز تحت بررسی قرار دارند.
درخواست پژوهشگران برای رویکردی متفاوت
برنارد کورف (Bernard Corfe)، استاد تغذیه و سلامت انسان در دانشگاه نیوکاسل و یکی از رهبران این پژوهش میگوید:
نکته تکاندهنده درباره این یافتهها این است که سطح ویتامین D حتی در ماههای تابستان — یعنی زمانی که معمولاً انتظار داریم بهبود یابد — هیچ تغییری نکرد. برای افرادی که در مناطقی مانند شمال انگلستان زندگی میکنند، این مطالعه نشان میدهد که نور خورشید به تنهایی ممکن است کافی نباشد، به ویژه برای سالمندان و افرادی که از پیشینههای اقلیت قومی هستند.
پیام این پژوهش ساده اما بسیار مهم است: اگر در یک گروه با ریسک بالا (در معرض خطر) قرار دارید، نمیتوانید فرض کنید که صرفاً با گذراندن زمان بیشتر در فضای باز در تابستان، این مشکل حل میشود. ما باید به فکر راههای مداومتر و متمرکز بر “تمام طول سال” باشیم تا از سطوح سالم ویتامین D حمایت کنیم.
نقطهکور احتمالی در سلامت عمومی
پژوهشگران برای انجام این مطالعه، شرکتکنندگان را از طریق فراخوانهای اجتماعی و کانالهای آنلاین جذب کردند. هر داوطلب یک آزمایش خون ساده از طریق سوراخ کردن نوک انگشت (Finger prick) انجام داد و نمونهها در یک آزمایشگاه تخصصی آنالیز شدند.
نتایج این تحقیق به ضرورت اتخاذ استراتژیهای هدفمندتر در حوزه سلامت عمومی اشاره دارد. محققان پیشنهاد میکنند که ارائه دستورالعملهای شفافتر درباره ویتامین D، گفتگوهای روتین و دورهای در طول ویزیتهای مراقبتهای اولیه (پزشک خانواده) و مصرف مکملهای مناسب میتواند به کاهش خطر کمبودهای طولانیمدت کمک کند.
این مطالعه همچنین به پر کردن یک شکاف علمی بزرگ کمک میکند؛ یعنی درک اینکه چگونه سطح ویتامین D در طول سال در گروههایی که با خطر بالاتر کمبود مواجه هستند، تغییر میکند. مرحله بعدی این تحقیق به بررسی راههای شخصیسازیشده و متناسب با فرهنگهای مختلف برای بهبود وضعیت ویتامین D خواهد پرداخت که شامل راهنماییهای تغذیهای اختصاصی و رویکردهای مراقبتهای بهداشتی طراحیشده برای برآوردن بهتر نیازهای جوامع متنوع میشود.
منبع: Scitechdaily
