دانشمندان شواهد جدیدی کشف کردهاند که نشان میدهد زمین در حال حرکت از میان ابری از بقایای یک ابرنواختر (Supernova) باستانی است که از یک انفجار ستارهای در گذشتههای دور به جا مانده است. محققان با بررسی یخهای قطب جنوب که دهها هزار سال قدمت دارند، «آهن-۶۰» را شناسایی کردند.
یک مطالعهی جدید و بحثبرانگیز نشان میدهد که منظومهی «دوزخ» دانته، قرنها پیش از آنکه علم مدرن ماهیت سیارکها را درک کند، احتمالاً بهعنوان روایتی از یک سناریوی برخورد عظیم کیهانی عمل کرده است.
یک کهکشان عظیم که عمر آن به کمتر از ۲ میلیارد سال پس از «بیگبنگ» (انفجار بزرگ) بازمیگردد، اخترشناسان را سردرگم کرده است؛ چراکه هیچ نشانی از چرخش در آن دیده نمیشود. اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی جیمز وب، کهکشانی غیرعادی را در جهان اولیه شناسایی کردهاند که فاقد چیزی است که دانشمندان انتظار یافتنش را داشتند: چرخش!
بر اساس تحقیقات جدید، بزرگترین سیاهچالههایی که تاکنون از طریق امواج گرانشی شناسایی شدهاند، ممکن است مستقیماً از فروپاشی ستارهها بهوجود نیامده باشند. در عوض، دانشمندان میگویند این اجرام عظیم احتمالاً از طریق برخوردهای مکرر سیاهچالهها در داخل خوشههای ستارهای بهشدت متراکم ساخته شدهاند.
فرودگر MK1 شرکت بلو اوریجین (Blue Origin) بهتازگی از یک «تمرین نهایی» سخت برای سفر به ماه جان سالم به در برده است. فرودگر ماه MK1 که با نام Endurance (پایداری) نیز شناخته میشود، با نزدیکتر شدن این شرکت به حمایت از برنامه ماه «آرتمیس» ناسا، مرحله مهمی از آزمایشها را تکمیل کرده است.
تا به امروز، دانشمندان طیف متنوعی از ایدهها را پیشنهاد دادهاند؛ از موارد به ظاهر کاربردی گرفته تا طرحهای کاملاً بلندپروازانه که هدفشان محافظت از زمین در برابر یک فاجعه بزرگ خورشیدی است. جدیدترین مورد از سوی کارشناسان دانشگاه هاوایی ارائه شده که ساخت یک چتر عظیم متصل به یک سیارک را پیشنهاد میدهد.
وویجر ۱ (Voyager 1) در حال از دست دادن توان است و ناسا بهتازگی یکی از ابزارهای قدیمی آن را که دههها فعال بود، خاموش کرد تا این فضاپیما بتواند به کار خود ادامه دهد. این فداکاری میتواند به فضاپیما کمک کند تا کاوش در فضای بینستارهای را کمی بیشتر ادامه دهد.
اخترشناسان سرانجام موفق شدند نقطهای را که فعالیت ستارهسازی کهکشان راه شیری در آن رو به افول میرود، شناسایی کنند و به این ترتیب، مرزی را که مدتها در جستجوی آن بودند، در کهکشان ما کشف کردند.
یک ساکن کوچک در منظومه شمسی که فاصلهاش از خورشید بیشتر از پلوتو است، ممکن است در هالهای از یک جو نازک محصور شده باشد. اگر این موضوع تایید شود، این اولین جرم در این اندازه خواهد بود که شناخته شده و میزبان حتی یک جو رقیق است.
دانشمندان میگویند ممکن است حالت ناشناختهای از ماده در منظومه شمسی ما پنهان شده باشد. عملکرد درونی غولهای یخی مانند اورانوس و نپتون بر خلاف ظاهر بیرونیشان بسیار آشفته است. فشارهایی میلیونها برابر بیشتر از سطح دریاهای زمین با دمای هزاران درجه ترکیب میشوند و مواد بسیار عجیبی را میسازند.
اگر قرار بود خطرناکترین مکان در منظومه شمسی را نام ببرید، احتمالا با گزینههای بدیهی مانند خورشید شروع میکردید. اما پاسخ آن چیزی که فکرش را میکنید؛ نیست. اما خطرناکترین جای منظومه شمسی کجاست؟ برای یافتن پاسخ این سوال با اِروتِک همراه باشید.
اخترشناسان مرز شکلگیری ستارهها را در دیسک مارپیچی کهکشان راه شیری یافتهاند و این مرز آنقدرها هم از مرکز کهکشان ما دور نیست. راه شیری دستکم ۱۰۰ هزار سال نوری پهنا دارد، اما نتایج جدید نشان میدهد که شکلگیری ستارهها در این کهکشان در ناحیهای رخ میدهد که تا شعاع ۴۰ هزار سال نوری از مرکز کهکشانی امتداد دارد.
عکس روز ناسا شکلهای قلهمانندی را به نمایش میگذارد که کارخانههای ستارهسازی هستند. شکلهای قابل مشاهده در این عکس، مانند قلههای کوه هستند اما در واقع، ستارهها را تشکیل میدهند. شکلهای روشن در نزدیکی مرکز این میدان ستارهای غنی به سمت مرز صورتهای فلکی جنوبی «کشتیدم» (Puppis) و «بادبان» (Vela) جمع می شوند.
سیاره اورانوس مکان عجیبی است. نه تنها هر ۸۴.۳ سال زمینی یک بار به دور خورشید میچرخد، بلکه مجموعهای باریک از حلقهها نیز دارد که در برخی نقاط توسط قمرهای کوچک و عجیب در جای خود نگه داشته شدهاند. دو مورد از این حلقهها، یعنی حلقههای μ (مو) و ν (نو)، بسیار کمنور هستند، به همین دلیل مطالعه آنها دشوار است.
طرح مفهومی عنکبوت فضایی رهاشده ناسا با نمایش فناوری کلیدی ساخت مداری توسط چین، جان تازهای میگیرد. محققان چینی در حال توسعه نسخه خود از ربات مستقل ساخت مداری «SpiderFab» ناسا هستند. ربات ناسا که هرگز در مدار آزمایش نشده است، از لحاظ نظری میتواند وظایفی مانند مونتاژ نیروگاههای خورشیدی و آنتنها را در فضا با استفاده از قرقرههای فیبر کربن انجام دهد.
دانشمند ناسا می گوید یک نیروی پنجم مرموز ممکن است در منظومه شمسی ما پنهان شده باشد. علم با پیشنهاد ایدهها و تلاش برای اثبات اشتباه آنها پیشرفت میکند. این فرایند به ویژه هنگام برخورد با جهان در بزرگترین مقیاس به چالش کشیده میشود.
مهندسان مرکز پرواز فضایی «گادرد» ناسا ادغام نهایی اجزای اصلی تلسکوپ فضایی «نانسی گریس رومن» (Nancy Grace Roman) را تکمیل و فضاپیما و مجموعه تلسکوپ را در بزرگترین اتاق پاک این مرکز به هم متصل کردند. تصاویری که این تلسکوپ ثبت خواهد کرد، آنقدر بزرگ خواهد بود که هیچ صفحه نمایشی برای نمایش آنها به اندازه کافی بزرگ نیست!
پژوهشگران دانشگاه ایالتی واشنگتن آزمایشی ۱۵ دقیقهای و کمهزینه را توسعه دادهاند که با یک قطره خون، یک نوار کاغذی و یک خوانشگر مبتنی بر تلفن همراه میتواند سطح ملاتونین را اندازهگیری کرده و ریتم شبانهروزی افراد را پایش کند؛ ابزاری ارزشمند برای فضانوردان و دیگر افرادی که با اختلال در چرخههای طبیعی شب و روز مواجهاند.
عکس روز ناسا ساختار کیهان را در مقیاس بزرگ به نمایش میگذارد. این نقشهای از کیهان است که با به پایان رسیدن بررسی پنج ساله «ابزار طیفسنجی انرژی تاریک» یا «دسی» (DESI) در «رصدخانه ملی کیت پیک» (Kitt Peak National Observatory) آریزونا به دست آمد.
مریخنورد «کنجکاوی» (Curiosity) ناسا، عناصر سازنده حیاتی را در مریخ یافته است که دانشمندان نمیدانند دقیقا چگونه به آنجا رسیدهاند. این مریخنورد، ترکیبی متنوع از مولکولهای آلی را در مریخ پیدا کرده است، از جمله مواد شیمیایی که به عنوان عناصر سازنده منشأ حیات در زمین در نظر گرفته میشوند. این اولین باری است که نوع جدیدی از آزمایش شیمیایی در سیاره دیگری انجام میشود.
