۵ شگفتی مدرن ساخته شده توسط صنایع سنگین سامسونگ!

وقتی به سامسونگ فکر می‌کنید، به احتمال زیاد فوراً یک گوشی اندرویدی رده بالا مانند سامسونگ گلکسی زد فولد ۷ یا یک تلویزیون فوق‌العاده نازک و براق به ذهنتان می‌آید. اما چیزی که احتمالاً به ذهنتان خطور نمی‌کند، یک نفتکش فوق بزرگ حامل گاز طبیعی مایع (LNG) است. با این حال، مانند بسیاری از شرکت‌های کره‌ای، سامسونگ نیز دوست دارد دامنه‌ی فعالیت خود را گسترده کند. اگرچه صنایع سنگین سامسونگ (SHI) دقیقاً همان شرکت سامسونگ الکترونیکس نیست، اما هر دو بخشی از مجموعه‌ی عظیم و بزرگ خوشه‌ی صنعتی کره‌ی جنوبی، یعنی گروه سامسونگ، هستند.

اما بیایید فعلاً الکترونیک‌های ظریف را کنار بگذاریم و بر روی تولیدات بخش مهندسی سنگین گروه سامسونگ تمرکز کنیم. این شرکت در سال ۱۹۷۴ تأسیس شد و مقر آن در گئوجه، کره‌ی جنوبی است. تخصص اصلی آن در کشتی‌سازی و مهندسی فراساحل است و کارخانه کشتی‌سازی گئوجه آن، بهترین «نرخ چرخش داک» (Dock Turnover Rate) جهان را با عدد ۱۰ به خود اختصاص داده است. به عبارت ساده، این یعنی از یک حوضچه‌ی خشک مشابه می‌توان برای ساخت و به آب انداختن ده کشتی کامل در سال استفاده کرد.

در مجموع، این کارخانه کشتی‌سازی معمولاً سالانه سی کشتی را به آب می‌اندازد. این دستاورد به‌خودیِ‌خود کارخانه را شایسته‌ی قرار گرفتن در فهرست شگفتی‌های مدرن ساخته‌شده توسط SHI می‌کند، اما راه بهتر برای درک توانایی‌های این کارخانه، نگاهی به برخی از غول‌های مهندسی است که در آن تولید شده‌اند. از یکی از بزرگترین کشتی‌های تولید، ذخیره‌سازی و تخلیه شناور (FPSO) جهان گرفته تا حامل‌های عظیم LNG که در شمار پیچیده‌ترین کشتی‌های ساخته شده قرار می‌گیرند، اینها برخی از تأثیرگذارترین شگفتی‌های مدرن هستند که از اسکله‌های SHI خارج شده‌اند. در ادامه با ۵ شگفتی مدرن ساخته شده توسط صنایع سنگین سامسونگ آشنا می‌شویم. با اِروتِک همراه باشید.

۱. کشتی FPSO اگینا (Egina FPSO)

نیجریه یکی از بزرگترین تولیدکنندگان نفت جهان است؛ این کشور در سال ۲۰۲۳، ۴۳.۵ میلیارد دلار نفت صادر کرد. کشتی اگینا FPSO در حال حاضر نقش بزرگی در جاری نگه داشتن این رودخانه‌ی طلای سیاه ایفا می‌کند. در واقع، این کشتی تقریباً ۱۰ درصد از کل تولید نفت نیجریه را بر عهده دارد.

در حوزه‌ی تولید نفت، یک FPSO را می‌توان به عنوان یک «ابزار چندمنظوره‌ی صنعتی» در نظر گرفت. اگینا که در عمق آب‌های تقریبی ۴۶۰۰ تا ۵۶۰۰ فوتی فعالیت می‌کند، به عنوان یک تأسیسات شناور همه‌کاره‌ی تولید نفت، کارخانه‌ی فرآوری، واحد ذخیره‌سازی و پایانه‌ی صادراتی عمل می‌کند. این کشتی می‌تواند حدود ۲.۳ میلیون بشکه نفت را ذخیره کند و ظرفیت تولید روزانه‌ی ۲۰۰,۰۰۰ بشکه را دارد. شاید باورنکردنی‌تر اینکه، به‌طور همزمان به ۴۴ چاه زیردریایی متصل است.

البته، با آماری این چنین، جای تعجب نیست که ابعاد آن کوچک نباشد. وزن این کشتی حدود ۲۴۲,۵۰۸ تن (۲۲۰,۰۰۰ تُن متریک) است و وزن خشک ناخالص تنها ماژول‌های قسمت فوقانی (تاپساید) آن ۵۲,۳۶۰ تن است. طول آن با ناوهای هواپیمابر نیروی دریایی آمریکا قابل مقایسه است؛ طول ۱۰۸۳ فوتی آن فقط کمی کمتر از بزرگترین ناو هواپیمابر جهان، یعنی ناو یواس‌اس جرالد آر. فورد (USS Gerald R. Ford) است، هرچند کمی عریض‌تر است و عرضی برابر ۱۹۷ فوت دارد.

در نهایت، شایان ذکر است که اگرچه بخش عمده‌ای از کار ساخت و ساز در تأسیسات گئوجه SHI انجام شد، شش مورد از ۱۸ ماژول آن در یک کارخانه کشتی‌سازی در نیجریه ساخته شد، که نشان‌دهنده‌ی اولین باری بود که چنین پروژه پیچیده‌ای در آفریقا انجام می‌شد.

۲. تأسیسات FLNG پرلود (Prelude FLNG)

مقیاس خیره‌کننده‌ی کشتی‌هایی مانند ناوهای هواپیمابر یا کشتی‌های کروز نفس‌گیر است، اما یک سازه‌ی شناور وجود دارد که این غول‌ها را کوچک می‌سازد: تأسیسات شناور گاز طبیعی مایع (FLNG) پرلود. هنگامی که در سال ۲۰۱۳ به آب انداخته شد، بزرگترین تأسیسات شناور ساخته شده در تاریخ بود، رکوردی که هنوز هم آن را حفظ کرده است. اگر در حال حاضر ننشسته‌اید، شاید بد نباشد بنشینید، زیرا اندازه‌ی این شیء واقعاً حیرت‌آور است؛ پرلود LNG دارای طولی برابر با ۱۶۰۱ فوت، عرض ۲۴۳ فوت است و بیش از ۶۶۰,۰۰۰ تن وزن جابجا می‌کند. برای مقایسه، ناو یواس‌اس جرالد آر. فورد ۱۰۰,۰۰۰ تن وزن جابجا می‌کند.

این کشتی در کارخانه کشتی‌سازی گئوجه سامسونگ ساخته شد و رسماً توسط کنسرسیوم فنیپ سامسونگ (Technip Samsung Consortium) به عنوان یک پروژه‌ی مشترک بین SHI و تکنیپ انرژی ساخته شد. این پروژه از طرف یک سرمایه‌گذاری مشترک LNG انجام شد که غول پتروشیمی شل (Shell) به عنوان سهامدار اصلی در آن حضور دارد.

این کشتی برای استخراج، مایع‌سازی، ذخیره‌سازی و در نهایت تحویل LNG به مشتریان طراحی شده است. کشتی به میدان گاز طبیعی واقع در ۲۹۵ مایلی شمال شرقی استرالیای غربی تحویل داده شد. پرلود اولین گاز خود را در ژوئن ۲۰۱۹ تحویل داد و می‌تواند سالانه ۳.۶ میلیون تُن LNG تولید کند، به اندازه‌ی کافی برای تأمین انرژی شهری به ابعاد هنگ کنگ! انتظار می‌رود این تأسیسات حدود ۲۵ سال در مکان فعلی خود فعالیت کند. تعداد زیادی شناور وجود ندارد که یک ناو هواپیمابر مجبور باشد به آنها نگاه کند، اما پرلود ساخته‌شده توسط SHI واقعاً یک شگفتی مدرن است که فراتر از صرفاً اندازه‌ی عظیمش، تأثیرگذار است.

۳. موزاه (Mozah) (حامل LNG کلاس Q-Max)

صنایع سنگین سامسونگ پیشتر توانایی‌های خود را در ساخت شگفتی‌های مهندسی که می‌توانند LNG را استخراج، فرآوری، ذخیره و توزیع کنند، به ما نشان داده است. شگفتی بعدی در این فهرست به ما نشان می‌دهد که این شرکت می‌تواند شناورهای حمل و نقل LNG را نیز بسازد. در اینجا به موزاه می‌پردازیم، اگرچه می‌توانستیم هر یک از کشتی‌های کلاس Q-Max حامل LNG را انتخاب کنیم. موزاه، به همراه کشتی‌های خواهرش، بزرگترین حامل‌های LNG هستند که در حال حاضر در اقیانوس‌ها دریانوردی می‌کنند.

موزاه اولین کشتی کلاس Q-Max بود که از کارخانه کشتی‌سازی SHI بیرون آمد و به‌طور خاص برای حمل و نقل حجم بی‌سابقه‌ای از LNG به صورت کارآمد و ایمن طراحی شده بود. برای مقایسه، اکثر حامل‌های مدرن LNG حداکثر حدود ۱۷۵,۰۰۰ متر مکعب LNG حمل می‌کنند؛ کشتی‌های Q-Max یک حجم فوق‌العاده‌ی ۲۶۶,۰۰۰ متر مکعب، یا تقریباً ۱۰ میلیون فوت مکعب، را حمل می‌کنند. طول این کشتی بیش از ۱۱۰۰ فوت است و از پایین‌ترین نقطه‌ی آن تا نوک دکل، حدود بیست طبقه ارتفاع دارد.

شاید چشمگیرتر از این آمار، فناوری و مهندسی مورد نیاز برای مدیریت این محموله باشد. LNG باید در دماهای بسیار پایین ۱۶۱- درجه سانتی‌گراد (یا حدود ۲۶۰- درجه فارنهایت) حمل شود. در این دما، حجم گاز با یک عامل حیرت‌آور ۶۰۰ کاهش می‌یابد. ذخیره‌سازی گاز در چنین شرایطی در خشکی به اندازه‌ی کافی چشمگیر است، اما حامل‌های LNG باید این کار را انجام دهند در حالی‌که بدترین شرایطی را که اقیانوس‌ها می‌توانند به آن‌ها تحمیل کنند، جذب می‌کنند. در نهایت، از نظر عملکرد، تمام این مقیاس و مهندسی باعث شده است که موزاه بسیار کارآمد باشد و حدود ۴۰ درصد کمتر انرژی به ازای هر واحد LNG حمل شده، نسبت به حامل‌های سنتی، مصرف کند.

۴. MSC گلسون (MSC Gülsün)

هنگامی‌که MSC گلسون در سال ۲۰۱۹ وارد خدمت شد، مستقیماً به کتاب رکوردهای جهان به عنوان بزرگترین کشتی کانتینری در آن زمان رفت. MSC گلسون که توسط SHI در کارخانه کشتی‌سازی گئوجه ساخته شد، می‌تواند ۲۳,۷۵۶ واحد معادل بیست فوتی (TEU) را حمل کند، که همچنان یکی از بزرگترین تعداد کانتینرهایی است که توسط یک کشتی باری حمل می‌شود. این کشتی اولین کشتی در نسل جدیدی از کشتی‌ها بود که از مرز ۲۳,۰۰۰ TEU عبور کرد و در نهایت کلاس کشتی‌های کانتینری فوق بزرگ را ایجاد کرد که برای بار با حجم بالا طراحی شده بودند.

از نظر فیزیکی، این یکی دیگر از شگفتی‌هایی است که درک مقیاس آن دشوار است. گلسون ۱۳۱۲ فوت طول، ۲۰۲ فوت عرض و کمی کمتر از ۱۰۰ فوت ارتفاع دارد. این کشتی اولین کشتی بود که از یک سفارش ۱۱ فروندی توسط شرکت کشتیرانی مدیترانه‌ای (Mediterranean Shipping Company) مستقر در سوئیس، تحویل داده شد.

در مجموع، SHI سفارش ساخت شش فروند از این کشتی‌ها را دریافت کرد و پنج فروند باقی‌مانده به یکی دیگر از خوشه‌های صنعتی معروف کره‌ی جنوبی، یعنی مهندسی دریایی دوو (Daewoo Shipping Marine Engineering)، رسید. جالب اینجاست که SHI همچنین اعلام کرده است که این کشتی به گونه‌ای ساخته شده که می‌تواند به راحتی در تاریخ بعدی به یک حامل LNG تبدیل شود. MSC گلسون شاید تاج بزرگترین کشتی کانتینری جهان را از دست داده باشد، اما اولین کشتی بود که مانع ۲۳,۰۰۰ TEU را شکست و این یک رکورد است که هرگز نمی‌توان آن را شکست.

۵. تأسیسات فرآوری مرکزی ایچتیس (Ichthys Central Processing Facility)

اگرچه شبیه به شخصیتی از بازی “Unreal Tournament” به نظر می‌رسد، تأسیسات فرآوری مرکزی ایچتیس (Ichthys Central Processing Facility – CPF) یک کارخانه صنعتی شناور فراساحلی است که برای انجام وظایف پیچیده‌ی فرآوری گاز طراحی شده است. این همچنین کمترین شباهت به یک کشتی را در میان این شگفتی‌ها دارد، اگرچه همچنان از کارخانه کشتی‌سازی گئوجه SHI می‌آید.

این تأسیسات در قلب ماشین صنعتی قرار دارد که گاز را از میدان گاز طبیعی ایچتیس در حوضه‌ی بروز (Browse Basin) استرالیا استخراج می‌کند. این منبع انرژی عظیم بیش از ۳۰۰ مایل مربع را پوشش می‌دهد و تصور می‌شود حاوی بیش از ۱۲ تریلیون فوت مکعب گاز باشد.

بخش «تأسیسات فرآوری مرکزی» در نام این شگفتی مهندسی بزرگترین سرنخ از هدف آن است. در اصل، ایچتیس CPF گاز LNG را با حذف ناخالصی‌ها و آب فرآوری می‌کند، قبل از اینکه گاز از طریق یک خط لوله ۵۵۳ مایلی به شهر داروین پمپ شود. کل تأسیسات ظرفیت فرآوری حدود ۹.۳ میلیون تُن گاز در سال را دارد. انتظار می‌رود ایچتیس CPF به مدت ۴۰ سال پیش‌بینی شده برای این پروژه، در محل باقی بماند.

این شگفتی مهندسی بزرگترین سکوی تولید نیمه‌شناور جهان است، با اندازه‌ی عرشه‌ای ۴۲۷ در ۳۹۴ فوت، که تنها قسمت‌های فوقانی آن ۷۸,۰۰۰ تن وزن دارند و وزن کل آن حدود ۱۲۰,۰۰۰ تن است. پس از اتمام کار ساخت توسط SHI، این سازه به مسافت ۳,۴۸۰ مایل به محل نهایی خود یدک کشیده شد، سفری که ۳۴ روز طول کشید. مجموعاً، این شگفتی‌های مهندسی نشان می‌دهند که چگونه شرکتی که بیشتر به خاطر فناوری مصرف‌کننده شناخته می‌شود، نام خود را به برخی از تأثیرگذارترین پروژه‌های کشتی‌سازی و مهندسی فراساحلی نیز قرض داده است.

منبع: Slashgear