نظریه نسبیت عام با ایجاد «رزونانس‌های مداری» (هم‌گرایی مداری) که باعث پرتاب شدن یا نابودی جهان‌های نزدیک می‌شود، به توضیح علت کمبود سیاره در اطراف ستاره‌های دوتایی نزدیک‌به‌هم کمک می‌کند. این فرآیند به‌طور طبیعی یک «کویر» از سیارات دوتاییِ قابل شناسایی ایجاد می‌کند.

ادمون هالی عموماً به‌عنوان کسی شناخته می‌شود که مسیر تکرارشونده این دنباله‌دار را شناسایی کرد و به همین دلیل نام او را روی آن گذاشتند؛ اما تحقیقات جدید نشان می‌دهد که او اولین کسی نبود که متوجه این چرخه شد! طبق پژوهش‌های پروفسور سایمون پورتجیز زوارت و دیگر محققان، یک راهب در قرون وسطی به نام ایلمر مالمزبوری، قرن‌ها پیش از هالی این ارتباط را کشف کرده بود.

مشاهدات رادیویی جدید از کهکشان راه شیری در حال آشکار کردن الگوهای پنهان در میدان مغناطیسی آن هستند. انسان‌ها از دیرباز آسمان شب را رصد کرده‌اند، اما برخی از مهم‌ترین ویژگی‌های راه شیری با نور معمولی قابل مشاهده نیستند. مانند میدان مغناطیسی کهکشان، ساختاری عظیم که می‌تواند بر نحوه حرکت گازها، محل شکل‌گیری ستارگان و مسیر حرکت ذرات کیهانی تأثیر بگذارد!

یک سیاره فراخورشیدی تازه‌ شناسایی‌شده به نام HD 137010 b که هم‌اندازه زمین است و مدار آن یک سال طول می‌کشد، ممکن است در نزدیکی «کمربند حیات» ستاره‌اش قرار داشته باشد؛ اما سرمای شدید آن می‌تواند شانس وجود آب مایع را محدود کند

اخترشناسان برای نخستین بار موفق شدند امواج رادیویی حاصل از نوع غیرمعمولی از یک ستاره در حال انفجار را شناسایی کنند. این دستاورد، فرصتی کمیاب برای تماشای آخرین سال‌های زندگی یک ستاره عظیم‌الجثه، پیش از پایان دراماتیکش در یک انفجار ابرنواختری (Supernova) فراهم کرده است.

هزاران شیء ساخته دست بشر که دیگر مورد استفاده نیستند، همچنان در مدار زمین باقی مانده‌اند و زمانی که قطعاتی از این زباله‌های فضایی به سطح زمین بازمی‌گردند، می‌توانند خطرات واقعی برای انسان‌ها ایجاد کنند. برای شناسایی بهتر محل احتمالی فرود این بقایا، یکی از دانشمندان دانشگاه جانز هاپکینز به توسعه رویکرد جدیدی برای ردیابی کمک کرده است که از شبکه‌های موجود ابزارهای پایش زلزله استفاده می‌کند.

ایرباس، مانند رقیبش بوئینگ، مسئول ساخت هزاران هواپیما برای صدها شرکت و کشور در سراسر جهان است. این شرکت بزرگ دارای مجموعه‌ای گسترده از محصولات است که فراتر از هواپیماهای نظامی و تجاری می‌رود. اما چه کسانی و در کجا موتورهای ایرباس را می‌سازند؟! با اِروتِک همراه باشید.

گزارش‌ها حاکی از آن است که موشک Space Launch System (SLS) مأموریت “آرتمیس ۲ (Artemis II)” ناسا و فضاپیمای اوریون در محوطه پرتاب روشن‌شده با چراغ‌ها در سکوی پرتاب 39B در مرکز فضایی کندی در فلوریدا دیده می‌شوند.

یک ستاره مرموز و غنی از یخ به نام 3I/ATLAS به منظومه شمسی وارد شده که ممکن است قدیمی‌ترین ستاره دنباله‌دار تا به امروز باشد. تخمین زده می‌شود این سفرکیهانی بیش از ۷ میلیارد سال طول کشیده و این مهمان بین ستاره‌ای احتمالا از دیسک ضخیم کهکشان راه شیری، بسیار فراتر از قلمروی آشنای خورشید و سیارات ما منشا گرفته‌است.

اخترشناسان با استفاده از داده‌های جدید تلسکوپ فضایی هابل ناسا و مشاهدات تلسکوپ‌های مستقر در زمین، شواهد تازه‌ای از وجود یک ستاره همدم که محیط اطراف ابط‌ الجوزا (Betelgeuse) را شکل می‌دهد، کشف کرده‌اند. این مطالعه نشان می‌دهد که ستاره همدم، که با نام سیوَرها (Siwarha) شناخته می‌شود، جریان‌های متراکم گاز را در جو بیرونی عظیم ابطالجوزا به هم می‌زند.

منشأ انرژی تاریک هنوز ناشناخته است. اکنون، یک تیم تحقیقاتی بین‌المللی از مرکز فناوری کاربردی فضا و ریزگرانش (ZARM) در دانشگاه برمن آلمان و دانشگاه ترانسیلوانیا در براشوو رومانی، راه متفاوتی را برای اندیشیدن به این مسئله ارائه کرده‌اند. کار آن‌ها نشان می‌دهد که انبساط کیهانی ممکن است، حداقل تا حدی، بدون نیاز به استناد به انرژی تاریک توضیح داده شود!

یک مطالعه جدید گزارش می‌دهد که اخترشناسان با مشاهده همزمان یک سیاره آزاد در حال حرکت از زمین و فضا، جرم و فاصله آن را به‌طور مستقیم اندازه‌گیری کرده‌اند. این ترکیب نادر از دیدگاه‌ها، امکان تعیین جزئیاتی را فراهم کرد که معمولاً دست‌نیافتنی باقی می‌مانند.

هابل «کهکشان گمشده (Lost Galaxy)» را به صورت یک مارپیچ پر جنب و جوش، سرشار از ستاره‌های نوزاد و ابرهای درخشان انرژی کیهانی، آشکار کرد. این تصویر تلسکوپ فضایی هابل، کهکشان مارپیچی NGC 4535 را برجسته می‌کند؛ یک سامانه‌ی وسیع از ستارگان که در فاصله‌ی حدود ۵۰ میلیون سال نوری از زمین، در صورت فلکی سنبله قرار دارد.

ماده تاریک برای تقریباً صد سال یکی از بزرگترین رازهای کیهان‌شناسی باقی مانده است؛ ماده‌ای که جهان را شکل می‌دهد اما نامرئی و ضعیف فهمیده شده است. مطالعه جدیدی از محققان در مؤسسه پریمتر (Perimeter Institute) اکنون ابزار محاسباتی‌ای را معرفی می‌کند که برای ردیابی تکامل یک کاندیدای خاص ماده تاریک، معروف به هاله‌های ماده تاریک خودبرهم‌کنش‌گر (Self-Interacting Dark Matter halos)، طراحی شده است.

اخترشناسان یک سیاره فراخورشیدی غنی از کربن را با جو و شکلی عجیب کشف کرده‌اند که تحت شرایط فوق‌العاده‌ای به دور یک ستاره نوترونی می‌چرخد؛ شرایطی که مدل‌های کنونی شکل‌گیری سیارات را به چالش می‌کشد.