ایرباس، مانند رقیبش بوئینگ، مسئول ساخت هزاران هواپیما برای صدها شرکت و کشور در سراسر جهان است. این شرکت بزرگ دارای مجموعه‌ای گسترده از محصولات است که فراتر از هواپیماهای نظامی و تجاری می‌رود. اما چه کسانی و در کجا موتورهای ایرباس را می‌سازند؟! با اِروتِک همراه باشید.

گزارش‌ها حاکی از آن است که موشک Space Launch System (SLS) مأموریت “آرتمیس ۲ (Artemis II)” ناسا و فضاپیمای اوریون در محوطه پرتاب روشن‌شده با چراغ‌ها در سکوی پرتاب 39B در مرکز فضایی کندی در فلوریدا دیده می‌شوند.

یک ستاره مرموز و غنی از یخ به نام 3I/ATLAS به منظومه شمسی وارد شده که ممکن است قدیمی‌ترین ستاره دنباله‌دار تا به امروز باشد. تخمین زده می‌شود این سفرکیهانی بیش از ۷ میلیارد سال طول کشیده و این مهمان بین ستاره‌ای احتمالا از دیسک ضخیم کهکشان راه شیری، بسیار فراتر از قلمروی آشنای خورشید و سیارات ما منشا گرفته‌است.

اخترشناسان با استفاده از داده‌های جدید تلسکوپ فضایی هابل ناسا و مشاهدات تلسکوپ‌های مستقر در زمین، شواهد تازه‌ای از وجود یک ستاره همدم که محیط اطراف ابط‌ الجوزا (Betelgeuse) را شکل می‌دهد، کشف کرده‌اند. این مطالعه نشان می‌دهد که ستاره همدم، که با نام سیوَرها (Siwarha) شناخته می‌شود، جریان‌های متراکم گاز را در جو بیرونی عظیم ابطالجوزا به هم می‌زند.

منشأ انرژی تاریک هنوز ناشناخته است. اکنون، یک تیم تحقیقاتی بین‌المللی از مرکز فناوری کاربردی فضا و ریزگرانش (ZARM) در دانشگاه برمن آلمان و دانشگاه ترانسیلوانیا در براشوو رومانی، راه متفاوتی را برای اندیشیدن به این مسئله ارائه کرده‌اند. کار آن‌ها نشان می‌دهد که انبساط کیهانی ممکن است، حداقل تا حدی، بدون نیاز به استناد به انرژی تاریک توضیح داده شود!

یک مطالعه جدید گزارش می‌دهد که اخترشناسان با مشاهده همزمان یک سیاره آزاد در حال حرکت از زمین و فضا، جرم و فاصله آن را به‌طور مستقیم اندازه‌گیری کرده‌اند. این ترکیب نادر از دیدگاه‌ها، امکان تعیین جزئیاتی را فراهم کرد که معمولاً دست‌نیافتنی باقی می‌مانند.

هابل «کهکشان گمشده (Lost Galaxy)» را به صورت یک مارپیچ پر جنب و جوش، سرشار از ستاره‌های نوزاد و ابرهای درخشان انرژی کیهانی، آشکار کرد. این تصویر تلسکوپ فضایی هابل، کهکشان مارپیچی NGC 4535 را برجسته می‌کند؛ یک سامانه‌ی وسیع از ستارگان که در فاصله‌ی حدود ۵۰ میلیون سال نوری از زمین، در صورت فلکی سنبله قرار دارد.

ماده تاریک برای تقریباً صد سال یکی از بزرگترین رازهای کیهان‌شناسی باقی مانده است؛ ماده‌ای که جهان را شکل می‌دهد اما نامرئی و ضعیف فهمیده شده است. مطالعه جدیدی از محققان در مؤسسه پریمتر (Perimeter Institute) اکنون ابزار محاسباتی‌ای را معرفی می‌کند که برای ردیابی تکامل یک کاندیدای خاص ماده تاریک، معروف به هاله‌های ماده تاریک خودبرهم‌کنش‌گر (Self-Interacting Dark Matter halos)، طراحی شده است.

اخترشناسان یک سیاره فراخورشیدی غنی از کربن را با جو و شکلی عجیب کشف کرده‌اند که تحت شرایط فوق‌العاده‌ای به دور یک ستاره نوترونی می‌چرخد؛ شرایطی که مدل‌های کنونی شکل‌گیری سیارات را به چالش می‌کشد.

از میان هفت سیاره هم‌اندازه زمین که به دور ستاره کوتوله سرخ TRAPPIST-1 می‌چرخند، یک جهان از نظر محققان متمایز است، زیرا از «منطقه گودیلاکس» ستاره عبور می‌کند – منطقه‌ای که در آن آب مایع می‌تواند وجود داشته باشد – اما تنها در صورتی که آن سیاره جو خاص خود را داشته باشد. و جایی که آب هست، ممکن است حیات هم باشد!

یک همکاری بین‌المللی که شامل ستاره‌شناسانی از دانشگاه ژنو (UNIGE) و مرکز ملی شایستگی در تحقیقات PlanetS است، ابرهای عظیمی از گاز هلیوم را که در حال دور شدن از سیاره فراخورشیدی WASP-107b هستند، ردیابی کرده است.

اریکا لوزی (Erica Luzzi)، زمین‌شناس سیاره‌ای و محقق فوق دکترا در مؤسسه منابع معدنی میسیسیپی، سرپرستی مطالعه‌ای را بر عهده داشت که نشانه‌هایی از وجود یخ آب درست در زیر سطح مریخ را کشف کرد. نتایج این تحقیق، که در مجله “تحقیقات ژئوفیزیک: سیارات” منتشر شده است، حاکی از یک منبع ارزشمند است که فضانوردان آینده می‌توانند به آن تکیه کنند.

یکی از تأثیرگذارترین، جذاب‌ترین و توانمندترین هواپیماهای آتش‌نشان، با نام «سوپر اسکوپر» (Super Scoopers) شناخته می‌شوند. این هواپیماهای ملخی مفهوم جدیدی به عبارت «خودروی تهاجم آبی خاکی» می‌بخشند و می‌توان آن‌ها را در مبارزه با آتش‌سوزی‌های بزرگ در سراسر جهان، از جمله آتش‌سوزی‌هایی که جنگل‌های هیرکانی را درگیر کرد، مشاهده کرد. اما چگونه یک هواپیمای آتش‌نشان، مخزن خود را در عرض چند ثانیه پر می‌کند؟