این پژوهش جدید، افسانه‌ی سرکوب خلاقیت انسانی توسط هوش مصنوعی را به چالش می‌کشد!

این پژوهش جدید، افسانه‌ی سرکوب خلاقیت انسانی توسط هوش مصنوعی را به چالش می‌کشد!

اشتراک‌گذاری:

هوش مصنوعی (AI) معمولاً با اتوماسیون و جایگزینی تلاش انسان مرتبط است. با این حال، یافته‌های جدید دانشگاه سوانسی (Swansea University) نقشی متفاوت برای این فناوری مطرح می‌کنند و نشان می‌دهند که هوش مصنوعی می‌تواند با درگیر کردن و الهام بخشیدن به افراد، به جای صرفاً در دست گرفتن وظایف، از خلاقیت حمایت کند.

محققان دپارتمان علوم کامپیوتر این دانشگاه یکی از بزرگ‌ترین مطالعات تاکنون را در مورد نحوه‌ی کار افراد در کنار هوش مصنوعی در طراحی خلاقانه انجام دادند. این آزمایش آنلاین شامل بیش از ۸۰۰ شرکت‌کننده بود که از یک سیستم مبتنی بر هوش مصنوعی برای کمک به آن‌ها در ایجاد طرح‌های مجازی خودرو استفاده کردند.

این پژوهش جدید، افسانه‌ی سرکوب خلاقیت انسانی توسط هوش مصنوعی را به چالش می‌کشد!
از شرکت‌کنندگان در این مطالعه خواسته شد تا در بازی طراح ماشین ژنتیکی، یک ماشین مجازی طراحی کنند.

تشویق به اکتشاف از طریق تنوع در طراحی

بسیاری از ابزارهای طراحی هوش مصنوعی، نتایج را بدون درگیر کردن کاربران در فرآیند، به آرامی بهینه می‌کنند. در مقابل، سیستمی که در این مطالعه استفاده شد، به روشی به نام MAP-Elites متکی بود تا طیف گسترده‌ای از گزینه‌های بصری طراحی را به شرکت‌کنندگان ارائه دهد. گالری‌های حاصل، همه چیز را به نمایش می‌گذاشتند؛ از طرح‌های بسیار مؤثر گرفته تا مفاهیم نامتعارف و نمونه‌های عامدانه دارای نقص، که کاربران را تشویق می‌کرد تا طیف وسیع‌تری از امکانات را کاوش کنند.

دکتر شان والتون (Dr. Sean Walton)، پژوهشگر «تورینگ» (Turing Fellow)، دانشیار علوم کامپیوتر و نویسنده اصلی این مطالعه، توضیح داد:

مردم اغلب هوش مصنوعی را به عنوان چیزی می‌بینند که کارها را سرعت می‌بخشد یا کارایی را بهبود می‌بخشد، اما یافته‌های ما چیزی بسیار جالب‌تر را نشان می‌دهند. هنگامی‌که به افراد پیشنهادات طراحی تولید شده توسط هوش مصنوعی نشان داده شد، آن‌ها زمان بیشتری را صرف کار کردند، طرح‌های بهتری تولید کردند و احساس درگیری بیشتری داشتند. این فقط مربوط به کارایی نبود. مربوط به خلاقیت و همکاری بود.

ارزیابی مجدد نحوه‌ی ارزیابی ابزارهای طراحی هوش مصنوعی

یک نکته کلیدی از این مطالعه، که در مجله‌ی ACM Transactions on Interactive Intelligent Systems منتشر شده است، این است که روش‌های سنتی ارزیابی ابزارهای طراحی هوش مصنوعی ممکن است بیش از حد محدود باشند. معیارهایی مانند تعداد دفعات کلیک یا کپی کردن پیشنهادات توسط کاربران، در اندازه‌گیری ابعاد عاطفی، شناختی و رفتاری درگیری شکست می‌خورند. تیم سوانسی بر لزوم استفاده از روش‌های ارزیابی جامع‌تر اصرار دارد که چگونگی تأثیر سیستم‌های هوش مصنوعی بر احساس، تفکر و اکتشاف افراد را در نظر می‌گیرند.

دکتر والتون افزود:

مطالعه ما اهمیت تنوع در خروجی هوش مصنوعی را برجسته می‌کند. شرکت‌کنندگان بیشترین واکنش مثبت را به گالری‌هایی نشان دادند که شامل طیف گسترده‌ای از ایده‌ها، از جمله ایده‌های بد بودند! این ایده‌ها به آن‌ها کمک کردند تا از فرضیات اولیه خود فراتر رفته و فضای طراحی وسیع‌تری را کاوش کنند. این تنوع ساختاریافته از تثبیت زودهنگام جلوگیری کرد و ریسک‌پذیری خلاقانه را تشویق کرد.

همانطور که هوش مصنوعی به طور فزاینده‌ای در زمینه‌های خلاقانه، از مهندسی و معماری گرفته تا موسیقی و طراحی بازی، جای می‌گیرد، درک نحوه‌ی همکاری انسان‌ها و سیستم‌های هوشمند ضروری است. با تکامل این فناوری، سؤال فقط این نیست که هوش مصنوعی چه کاری می‌تواند انجام دهد، بلکه این است که چگونه می‌تواند به ما کمک کند تا مؤثرتر فکر کنیم، خلق کنیم و همکاری کنیم.

منبع: Scitechdaily

مقالات مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *