دسته بازی باسیم یا بی سیم؛ کدام‌یک برای گیمینگ بهتر است؟

دسته بازی باسیم یا بی سیم؛ کدام‌یک برای گیمینگ بهتر است؟

اشتراک‌گذاری:

زمانی که کنسول‌های بازی خانگی برای اولین بار در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی ظهور کردند، دسته‌های باسیم، استاندارد بازار بودند. برخی تولیدکنندگان مثل آتاری، گهگاه با دسته‌های بی‌سیم کلنجار می‌رفتند، اما اگر می‌خواستید آن شخصیت کوچک یا وسیله نقلیه روی صفحه را حرکت دهید، چاره‌ای جز وصل کردن سیم نداشتید. با پیشرفت کنسول‌های بازی، فناوری‌های اتصال برای کنترلرها و سایر لوازم جانبی نیز تکامل یافت. حتی مایکروسافت با عرضه «کینکت» (Kinect) امیدوار بود دسته بازی استاندارد را به‌طور کلی حذف کند، که البته با موفقیت بسیار محدودی روبه‌رو شد. اما بعد از گذشت سال‌ها این سوال پیش می‌آید که دسته بازی باسیم یا بی سیم؛ کدام‌یک برای گیمینگ بهتر است؟ برای بررسی این موضوع با اِروتِک همراه باشید.

امروزه، تمام کنسول‌های بازی موجود در بازار از دسته‌های بی‌سیم استفاده می‌کنند. اگرچه می‌توانید آن‌ها را با سیم هم وصل کنید، اما عموماً از طریق بلوتوث و به‌صورت بی‌سیم با کنسول جفت می‌شوند. در کامپیوترهای شخصی (PC) هم می‌توانید از دسته استفاده کنید، اما معمولاً مگر در صورت داشتن دانگل مخصوص، مجبورید از کابل استفاده کنید. اگرچه حالت بی‌سیم راحت‌تر است و اجازه می‌دهد دورتر از صفحه بنشینید، اما برای از بین بردن تأخیر ورودی (Input Lag)، استفاده از سیم گزینه به‌مراتب بهتری است. البته ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شود!

مزایا و معایب دنیای بی‌سیم در مقابل باسیم

دسته بازی باسیم یا بی سیم؛ کدام‌یک برای گیمینگ بهتر است؟

به‌طور کلی، کنسول‌های بازی از نسل هفتم (یعنی دوران ایکس‌باکس ۳۶۰، پلی‌استیشن ۳ و نینتندو Wii) به سمت دسته‌های بی‌سیم حرکت کردند. کنسول Wii حتی با تمرکز شدید روی کنترل‌های حرکتی، این موضوع را یک گام فراتر برد. استفاده از حالت بی‌سیم در کنسول‌ها منطقی‌ترین حالت ممکن است؛ چراکه ما معمولاً کنسول را به تلویزیون وصل می‌کنیم و نمی‌توانیم مستقیماً جلوی یک صفحه غول‌پیکر ۵۰ اینچی یا بزرگتر بنشینیم. این کار علاوه بر اینکه دید ما را محدود می‌کند، به بینایی‌مان هم آسیب می‌زند.

برای اکثر گیمرها، دسته‌های بی‌سیم روی کنسول به‌خوبی از پس کار برمی‌آیند. با اینکه سازندگان تمام تلاش خود را برای حذف تأخیر ورودی کرده‌اند، اما یک اتصال فیزیکی مستقیم از طریق کابل همیشه بهترین گزینه برای اطمینان از حداکثر دقت دسته است. علاوه بر این، دسته‌های بی‌سیم با باتری کار می‌کنند که باید یا آن‌ها را شارژ کنید و یا تعویض. وقتی دسته با سیم وصل باشد، برق خود را مستقیم از کنسول می‌گیرد و این یعنی هیچ‌وقت نگران تمام شدن شارژ نخواهید بود. تنها استثنا، دسته ایکس‌باکس است که از باتری قلمی (AA) استفاده می‌کند و در نهایت مجبور به تعویض آن‌ها هستید (البته اگر نخواهید از نسخه اصلی استفاده کنید، گزینه‌های فوق‌العاده‌ای از برندهای متفرقه برای ایکس‌باکس وجود دارد).

اگر اصرار به استفاده از حالت بی‌سیم دارید، دسته پلی‌استیشن ۵ (DualSense) می‌تواند از طریق بلوتوث به کامپیوتر وصل شود، در حالی‌که دسته ایکس‌باکس برای اتصال بی‌سیم به کامپیوتر به یک آداپتور مخصوص نیاز دارد. مایکروسافت این آداپتور را به‌صورت رسمی می‌فروشد، اما مدل‌های متفرقه آن هم در بازار پیدا می‌شود. این کار به شما آزادی حرکت می‌دهد، اما تمام شدن باتری در وسط بازی یا قطع شدن ناگهانی اتصال، موانعی هستند که احتمالاً باید با آن‌ها دست‌وپنجه نرم کنید.

منبع: Slashgear

مقالات مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *