کشتیهای کروز آنقدر عظیم هستند که بعضی از آنها در واقع از ناوهای هواپیمابر بزرگترند. اما مانند هر شناور دیگری در اقیانوس، آنها عمری ابدی ندارند. اما دقیقاً چه اتفاقی برای کشتی های کروز پس از بازنشستگی میافتد؟ برای بررسی این موضوع با اِروتِک همراه باشید.
وقتی کشتیهای کروز به پایان عمر خود میرسند، خطوط کشتیرانی آنها گاهی اوقات کشتیهای بازنشسته را به شرکتهای دیگری میفروشند که آنها را به روشهای مختلفی تغییر کاربری میدهند. این اتفاق برای کشتیهای کوئین مری و کوئین الیزابت ۲ افتاد که اکنون به ترتیب هتلهای شناور در کالیفرنیا و دبی هستند.
گاهی اوقات، کشتیهای کروز پس از فروش، با نام تجاری جدیدی به دریاهای جهان ادامه میدهند. به عنوان مثال، جدیدترین کشتی خط کروز مارگاریتاویل ات سی (Margaritaville at Sea) با نام بیچکامبر (Beachcomber)، در واقع از شرکت کوستا کروز (Costa Cruises) خریداری شده است. در واقع، این سومین کشتی است که این خط کروز با الهام از جیمی بافت از کوستا خریده است. با این حال، کشتی ماجستی آو د سیز (Majesty of the Seas) که زمانی یکی از بزرگترین کشتیهای رویال کارائیب (Royal Caribbean) بود، فرصت حیات دوباره پیدا نکرد. این کشتی در سال ۲۰۲۰ به شرکت کشتیرانی یونانی سیجتس (Seajets) فروخته شد. این کشتی در حال فرسایش، سالهاست که در اسکله پهلو گرفته و هیچ نشانهای از دریانوردی دوباره ندارد.
اگر تقاضایی برای تغییر کاربری یک کشتی وجود نداشته باشد، ممکن است اسقاط شود. این سرنوشت چندین کشتی کروز شرکت کارنیوال (Carnival) در طول سالها بوده است، از جمله اکستازی (Ecstasy)، فانتزی (Fantasy) و سنسیشن (Sensation) و چندین کشتی دیگر. تصمیم برای اسقاط یک کشتی کروز معمولاً به دلایل مختلفی گرفته میشود، که میتواند شامل هزینههای بازسازی باشد. در اصل، هر پولی که برای مدرنسازی یک کشتی قدیمی و از رده خارج خرج شود، میتواند در نهایت منجر به ضرر خالص شود. برخی از این کشتیها در نهایت به بزرگترین گورستان کشتیهای کروز در جهان میرسند.
بازیافت و اوراق کردن کشتیهای کروز

یک خط کروز همچنان میتواند از اوراق کردن کشتیها مقداری پول به دست آورد. این پول از فروش فلز سازه کشتی و هر جزء دیگری که قبلاً توسط شرکت برای استفادههای دیگر برداشته نشده باشد، به دست میآید. بخش زیادی از کشتی بازیافت میشود و حتی قطعات آن میتوانند در یک کشتی کروز جدید، زندگی دوبارهای پیدا کنند.
همانطور که ساخت یک کشتی کروز ممکن است مدتی طول بکشد، برچیدن یک کشتی نیز کار سادهای نیست. این فرآیند که با عنوان “اوراق کردن” (breaking) نیز شناخته میشود، در چندین مکان مختلف در سراسر جهان، از جمله بنگلادش، هند و بریتانیا انجام میپذیرد. اگرچه تأسیسات اوراق کردن میتوانند بهطور کارآمد کار کنند و اغلب به خوبی برای جابجایی کشتیهایی در هر اندازه مجهز هستند، اما این کار برای خدمه بسیار خطرناک تلقی میشود. همچنین اگر مواد سمی موجود در کشتی به درستی مدیریت نشوند، برای محیط زیست نیز خطرناک است.
با وجود اینکه این صنعت تحت نظارت است، برخی از شرکتهای اوراقکننده کشتی اخیراً تحت انتقاد قرار گرفتهاند. در اواخر نوامبر ۲۰۲۵، ائتلافی متشکل از رهبران اروپایی و ترکیهای آشکارا از اتحادیه اروپا (EU) خواستند تا مجوزهای برخی از تأسیسات بازیافت کشتی را لغو کند. این گروه ادعا کرد که اقدامات یکی از این تأسیسات در ترکیه، خطرات زیست محیطی و بهداشت عمومی ایجاد کرده است.
منبع: Slashgear

























