۱۰ مورد از مهم‌ترین گوشی‌های هوشمند اندرویدی تاریخ!

در دنیای پرشتاب فناوری، گوشی‌های هوشمند چیزی فراتر از ابزارهای ارتباطی ساده هستند. این قطعات قدرتمند سخت‌افزاری به دروازه‌های ورود به دنیای دیجیتال ما تبدیل شده‌اند. اندروید با چشم‌انداز وسیع و متنوع خود، در رأس این تحول بوده و همواره ما را واداشته تا درباره کارهایی که دستگاه‌های کوچک جیبی‌مان می‌توانند انجام دهند، متفاوت فکر کنیم.

انتخاب بهترین گوشی‌ها برای این لیست صرفاً بر اساس این نبود که چه کسی باحال‌ترین ویژگی‌ها یا زیباترین ظاهر را داشت. ما به دنبال تغییردهندگان واقعی بازی بودیم؛ گوشی‌های اندرویدی که چیز جدیدی به ما نشان دادند، به‌ویژه با توجه به زمان خودشان! از «نکسوس وان» که آغازگر همه چیز بود تا «پیکسل گوگل» که در آن گوگل نشان داد چه کارهایی می‌تواند با سخت‌افزار گوشی انجام دهد؛ هر گوشی که ما انتخاب کرده‌ایم بازی را تغییر داده و نه‌تنها بر فروش، بلکه بر نحوه استفاده روزمره ما از گوشی‌هایمان تأثیر گذاشته است.

ما در حال بررسی تاریخ غنی اندروید هستیم و گوشی‌هایی را به نمایش می‌گذاریم که اکوسیستم دستگاه‌هایی را که به آن‌ها تکیه کرده‌ایم، تعریف و بازتعریف کرده‌اند. خواه با تعیین استانداردهای جدید در تجربه کاربری، خواه با معرفی ویژگی‌هایی که اکنون نمی‌توانیم بدون آن‌ها زندگی کنیم، یا با باز کردن امکانات جدید در فرم ظاهری، این گوشی‌های هوشمند بازیگران کلیدی در تکامل مداوم فناوری موبایل بوده‌اند. پس بیایید دستگاه‌هایی را کاوش کنیم که نه‌تنها با زمانه پیش رفته‌اند، بلکه یک قدم جلوتر بوده‌اند و آینده نحوه اتصال، خلق کردن و ارتباطات ما را شکل داده‌اند. در این مطلب برخی از مهم‌ترین گوشی‌های هوشمند اندرویدی ساخته شده تا به امروز آورده شده است. با اِروتِک همراه باشید.

۱. اچ‌تی‌سی نکسوس وان (HTC Nexus One)

نکسوس وان که در ژانویه ۲۰۱۰ عرضه شد، لحظه مهمی در تکامل توسعه گوشی‌های هوشمند بود و ورود باشکوه گوگل به این صنعت را رقم زد. این گوشی که با همکاری اچ‌تی‌سی توسعه یافته بود، طراحی شده بود تا سخت‌افزار با تکنولوژی بالا را با یک سیستم‌عامل تمیز و آسان ترکیب کند که رابط‌های کاربری (UI) پیچیده سایر سازندگان را از میدان به در کند.

نکسوس وان دارای یک صفحه نمایش ۳.۷ اینچی امولد، پردازنده ۱ گیگاهرتزی اسنپدراگون و ۵۱۲ مگابایت رم بود که آن را در زمان خود در خط مقدم فناوری گوشی‌های هوشمند قرار می‌داد. این گوشی همچنین برای معرفی ویژگی‌هایی مانند تبدیل گفتار به نوشتار (voice-to-text) و مسیریابی گوگل مپ قابل توجه بود؛ ابزارهایی که از آن زمان به ارکان اصلی تجربه گوشی‌های هوشمند تبدیل شده‌اند. این اضافات نه‌تنها قابلیت استفاده از دستگاه را بهبود بخشیدند، بلکه استانداردهای جدیدی را برای عملکردهایی که کاربران انتظار داشتند، تعیین کردند. به لطف بوت‌لودر باز (unlocked bootloader)، شخصی‌سازی آن آسان بود و با شبکه‌هایی مانند AT&T و T-Mobile سازگار بود تا به بیشترین تعداد کاربر ممکن دسترسی پیدا کند.

نکسوس وان چیزی بیش از یک گوشی هوشمند اولیه بود. این دستگاه اولین قدم گوگل در عرصه سخت‌افزار را رقم زد و صحنه را برای دستگاه‌های آینده مانند کروم‌کست، گوگل هوم و سری پیکسل آماده کرد. با نگاهی به گذشته، نکسوس وان فقط یک تکه از فناوری نبود، بلکه نگاهی گذرا به آینده چشم‌انداز سخت‌افزاری گوگل و سنگ بنایی در تکامل گوشی‌های هوشمند اندرویدی بود.

۲. اچ‌تی‌سی دریم / تی‌موبایل جی وان (HTC Dream/T-Mobile G1)

وقتی صحبت از گوشی‌های هوشمند به میان می‌آید، کاربران واقعاً فقط دو گزینه دارند: اندروید یا آیفون. همیشه اینطور نبود. زمانی بود که آیفون اپل بر صحنه مسلط بود، به خصوص پس از عرضه آیپد تاچ و اولین آیفون. با این حال، عرضه HTC Dream یک نقطه عطف مهم بود. این گوشی که با نام T-Mobile G1 نیز شناخته می‌شد، اولین گوشی هوشمندی بود که با سیستم‌عامل اندروید کار می‌کرد و شروع دوران جدیدی برای رقابت با اپل را نوید می‌داد.

اچ‌تی‌سی دریم ویژگی‌های نوآورانه‌ای برای زمان خود داشت اما بسیاری از آن‌ها هنوز هم کهنه نشده‌اند. دریم به جای کیبورد صفحه لمسی، با یک کیبورد فیزیکی و تاشو QWERTY عرضه شد. همچنین جزو اولین گوشی‌های هوشمندی بود که ادغام سرویس‌های گوگل را شامل می‌شد. در سال ۲۰۰۸، سرویس‌های گوگل بسیار محدودتر از امروز بودند، اما اچ‌تی‌سی دریم پیش‌نمایشی از آنچه آینده فناوری موبایل و ادغام خدمات می‌توانست باشد، ارائه داد.

امروزه کیبوردهای تاشو متعلق به گذشته هستند، اما اچ‌تی‌سی دریم در زمینه ادغام با گوگل از زمان خود جلوتر بود. متأسفانه این گوشی قفلِ اپراتور بود، بنابراین حتی اگر اکنون یکی از آن‌ها را پیدا کنید، در اصل یک شیء عتیقه از گذشته است و به جز به عنوان قطعه‌ای از تاریخ تکنولوژی، کاملاً غیرقابل استفاده است.

۳. ال‌جی وی ۲۰ (LG V20)

ال‌جی V20 از چندین جهت پیشگام بود. به‌طور قابل توجهی، این اولین گوشی هوشمندی محسوب می‌شد که اندروید نوقا (نسخه ۷.۰) را مستقیماً از داخل جعبه اجرا می‌کرد. اولین بودن در دریافت این به‌روزرسانی مهم بود زیرا رمزگذاری فایل بهبودیافته و اقدامات امنیتی تقویت‌شده‌ای را معرفی کرد که اجازه می‌داد تدابیر امنیتی بهتری اتخاذ شود؛ چیزی که سازندگان گوشی همواره برای بهبود آن تلاش می‌کنند. امنیت داده‌ها از آن زمان تا کنون فقط اهمیت بیشتری پیدا کرده است، در حالی‌که LG V20 یکی از اولین‌هایی بود که از این ویژگی‌های رمزگذاری بهبودیافته بهره برد.

علی‌رغم ویژگی‌های پیشرو، تأثیر LG V20 بیشتر یک انقلاب آرام بود تا یک تکان اساسی در بازار. فروش آن مناسب بود اما ستاره‌وار نبود. دنیای تکنولوژی سریع حرکت می‌کند و گاهی اوقات بیش از حد جلوتر از منحنی بودن به این معنی است که همه نوآوری‌ها با سر و صدای زیاد به نتیجه نمی‌رسند! در مجموع، ممکن است از LG V20 به عنوان یک تغییردهنده بازی یاد نشود، اما با پاسخگویی به نیازهای خاص کاربران، پذیرنده اولیه ویژگی‌های جدید بودن و ارائه گزینه‌های شخصی‌سازی، جایگاه خاص خود را ایجاد کرد.

۴. وان‌پلاس وان (OnePlus One)

در سال ۲۰۱۴، شرکت‌های گوشی‌های هوشمند سعی داشتند با نمایشگرهای پر زرق و برق‌تر، پردازنده‌های سریع‌تر و تکنولوژی بهتر از یکدیگر پیشی بگیرند. هر سال مدل‌های جدید بزرگتر، بهتر و با قیمت‌های بسیار بالاتر از سال قبل عرضه می‌شدند. این موضوع صحنه را برای وان‌پلاس وان آماده کرد.

وان‌پلاس وان لقب «قاتل پرچمداران» را گرفت. این گوشی برای رقابت با گوشی‌های پرچمدار هر شرکت بزرگ دیگری مانند سامسونگ و اچ‌تی‌سی طراحی شده بود و یک سلاح مخفی داشت: برچسب قیمت آن!

وان‌پلاس وان با قدرت پردازشی هم‌تراز با رقبای اصلی خود، می‌توانست در زمان عرضه در سال ۲۰۱۴ پا به پای گلکسی S5 حرکت کند. وان‌پلاس وان بین ۲۵۰ تا ۳۰۰ دلار قیمت داشت، در حالی‌که قیمت S5 بین ۶۰۰ تا ۷۰۰ دلار بود و همین موضوع آن را به انتخابی آسان برای بسیاری از افراد، به ویژه کسانی که بودجه محدودی داشتند، تبدیل کرد. همچنین یکی از اولین گوشی‌های هوشمندی بود که از درگاه شارژ تایپ سی استفاده کرد و با نرم‌افزارهای پیش‌فرضِ اضافی (bloatware) پر نشده بود. همه چیز در مورد وان‌پلاس وان فریادِ صرفه‌جویی و کارایی سر می‌داد!

اگرچه این گوشی سهم خود را از اشکالات فنی داشت، اما وان‌پلاس وان ثابت کرد که گوشی‌های باکیفیت و با قیمت مناسب تقاضای زیادی دارند. این دستگاه آن «قاتل پرچمداری» که می‌خواست باشد نشد، اما هشدارهای تندی به هر سازنده دیگری شلیک کرد: صرفاً ساختن گوشی‌های سریع‌تر و گران‌تر دیگر کافی نبود. همانطور که گوشی‌های هوشمند به رکن اصلی زندگی روزمره تبدیل شدند، بازار مدل‌های با قیمت مناسب رشد کرد و وان‌پلاس وان در خط مقدم شناسایی و پاسخگویی به این تغییر بود.

۵. گلکسی اس سامسونگ (Samsun Galaxy S)

با عرضه سال گذشته گلکسی S25 و چند هفته دیگر S26، زمان آن رسیده که به نسخه اصلی که صحنه را برای گوشی‌های هوشمند سامسونگ آماده کرد نگاهی بیندازیم. سری S برای اولین بار در سال ۲۰۱۰ معرفی شد و با استقبال خوبی از سوی مصرف‌کنندگان روبه‌رو شد. این گوشی به سرعت به یکی از برترین گوشی‌های اندرویدی بازار تبدیل شد و به سری S کمک کرد تا به یک برند نوآور و تثبیت‌شده تبدیل شود.

بدون موفقیت اولیه اولین گلکسی S سامسونگ، بازار گوشی‌های هوشمند امروزی می‌توانست کاملاً متفاوت به‌نظر برسد. موفقیت تجاری آن منجر به بسیاری از ویژگی‌های نوآورانه‌ای شد که به ارکان اصلی صنعت تبدیل شدند، در حالی‌که برخی نوآوری‌ها چندان ماندگار نشدند. در میان اولین‌های قابل توجه، سری S نمایشگرهای خمیده را با S6 اج، مقاومت در برابر آب را با S7 و حسگرهای اثر انگشت را با S5 به ارمغان آورد.

در طول سال‌ها، سری S ثابت کرده است که نوآوری با سابقه درخشان است که همگی از طراحی و فلسفه اصلی اولین گوشی این سری نشأت می‌گیرد. S1 که به عنوان یک گوشی هوشمند پریمیوم بازاریابی می‌شد، با قیمتی گزاف (۶۶۹ تا ۶۹۹ دلار که در سال ۲۰۱۰ واقعاً گزاف بود) عرضه شد که دسترسی آن را به کسانی که توانایی مالی داشتند محدود می‌کرد. این مدل‌های بعدی بودند که جذابیت سری S را گسترش دادند و آن را به برند شناخته‌شده و محترمی که امروز هست تبدیل کردند.

۶. گلکسی اس ۳ (Galaxy S3)

دلایل متعددی برای موفقیت S3 و اینکه چرا به تغییر بازار گوشی‌های هوشمند کمک کرد وجود داشت. سومین تکرار از سری گلکسی سامسونگ، تمام درس‌های دو نسخه اول را گرفت و همه چیز را بهتر کرد.

نسخه S1 عالی بود اما شکلی بلوکی داشت و هنوز فضای زیادی برای بهبود داشت. نسخه S2 در کل بهتر بود، اما بسیاری از مردم شکل و اندازه طراحی آن را دوست نداشتند. سپس S3 آمد که نه‌تنها طراحی را بهبود بخشید، بلکه دارای صفحه‌ نمایشی بود که در میان درخشان‌ترین و بزرگترین نمایشگرهایی بود که در آن زمان می‌توانستید پیدا کنید.

همچنین صحبت کردن از گوشی‌های اندرویدی بدون صحبت از آیفون سخت است. زمانی‌که S3 عرضه شد، با آیفون ۴ روبه‌رو بود؛ در زمانی که اپل تقریباً پادشاه دنیای گوشی‌های هوشمند بود و جایگزین‌ها بسیار کم و پراکنده بودند. S3 موفق شد جایگاه خود را حفظ کند و در زمانی‌که هم مصرف‌کنندگان و هم شرکت‌های مخابراتی به دنبال گزینه‌های دیگر بودند، چیزی متفاوت ارائه داد. به لطف یارانه‌های سنگین اپراتورهای تلفن، S3 به گزینه‌ای جذاب برای کسانی تبدیل شد که یا به دنبال چیزی غیر از آیفون بودند یا به گزینه‌ای مقرون‌به‌صرفه‌تر نیاز داشتند.

۷. گلکسی نوت (Galaxy Note)

تلفن‌های همراه دوران رشد عجیبی داشتند. آن‌ها به عنوان آجرهای بزرگ شروع شدند، سپس آنقدر کوچک شدند که سوژه مجموعه‌ای از جوک‌ها در فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی شدند. اما وقتی گوشی‌های هوشمند آمدند، اوضاع دوباره تغییر کرد و گوشی‌ها شروع به بزرگ شدن کردند. گلکسی نوت اولین گوشی بود که شکاف بین گوشی هوشمند و تبلت را پر کرد و هیبریدِ «فبلت» (phablet) را به وجود آورد.

نوت با ایجاد یک دستگاه با صفحه لمسی بزرگ که به‌طرز مضحکی بزرگ نبود و همچنین بیش از حد کوچک نبود، روندها را تغییر داد. این گوشی با قابل حمل بودن به اندازه کافی برای قرار گرفتن در داخل جیب، اما به اندازه کافی بزرگ برای دیدن محتوای بیشتر روی صفحه نسبت به قبل، بهترین‌های هر دو دنیا را با هم ترکیب کرد.

این تغییر به ما نشان داد که مردم به دنبال صفحه‌‌نمایش‌های بزرگتر روی گوشی‌های خود هستند، که فرسنگ‌ها با گوشی‌های تاشوی قدیمی که داشتیم فاصله داشت. و این تغییر نکرده است؛ ظاهراً هر مدل گوشی جدید کمی بزرگتر است یا با یک نسخه «XL» عرضه می‌شود. به نظر می‌رسد وقتی صحبت از گوشی‌هایمان می‌شود، همه ما خواهان دیدن چیزها در مقیاس بزرگتر هستیم.

۸. گلکسی نوت اج (Galaxy Note Edge)

مدل «اج» (Edge) واقعاً این ایده را که در دنیای گوشی‌های هوشمند «بزرگتر می‌تواند واقعاً بهتر باشد» تثبیت کرد و به همین‌جا ختم نشد. این گوشی همچنین با ویژگی طراحی منحصر‌به‌فرد خود، یعنی یک لبه خمیده در کنار گوشی، توجهات را به خود جلب کرد. این فقط برای ظاهر نبود؛ این انحنا یک صفحه لمسی کاملاً کاربردی بود که در طول گوشی امتداد داشت و به آن برتری متمایزی نسبت به گوشی‌های سنتی با صفحه تخت می‌داد.

این صفحه‌نمایش خمیده نوآورانه مانند یک نوار دسترسی سریع، مشابه منوی استارتِ کامپیوتر عمل می‌کرد و به شما اجازه می‌داد بدون نیاز به خروج از کاری که انجام می‌دادید، به راحتی به برنامه‌های مورد علاقه خود مستقیماً از کنار گوشی دسترسی داشته باشید. حتی می‌توانستید آن را شخصی‌سازی کنید تا اطلاعات مفیدی مانند آب و هوا، به‌روزرسانی‌های بورس یا نوتیفیکیشن‌ها را نشان دهد.

نوت اج ثابت کرد که هنوز نوآوری در دنیای گوشی‌های هوشمند وجود دارد و مردم برای آن آماده هستند. اگرچه ویژگی «لبه یا همان اج» در نهایت بیشتر یک جنبه تبلیغاتی بود تا یک تحول بنیادین، اما نشانه‌ای آشکار بود که مردم مشتاق ایده‌های تازه و نوآورانه در تکنولوژی خود هستند. با این حال، اج معایب خود را داشت. مستعد ضربه‌های تصافی و کلیک‌های اشتباه بود و اگر چپ‌دست بودید، طراحی آن واقعاً برای شما کار نمی‌کرد مگر اینکه گوشی خود را وارونه می‌کردید. با وجود این ویژگی‌های عجیب، ورود نوت اج به قلمرو طراحی جدید نشان داد که چقدر هیجان برای شکستن قالب‌های تکراری در طراحی گوشی‌های هوشمند وجود دارد.

۹. گلکسی فولد سامسونگ (Samsung Galaxy Fold)

در روزهای اولیه تلفن‌های همراه، گوشی‌های تاشو استایل خاصی داشتند. به‌نظر می‌رسید هر کسی را که می‌بینید استایل کاملاً متفاوتی از گوشی دارد و گوشی‌هایی مانند Razr یا Sidekick بر حیاط مدرسه‌ها حکومت می‌کردند. اما بعد گوشی‌های هوشمند آمدند و ناگهان گوشی تقریباً همه شبیه هم شد: فقط یک صفحه مستطیلی تخت! این روند ادامه داشت تا اینکه سامسونگ با گلکسی فولد، داستان‌های علمی‌تخیلی را به زندگی واقعی آورد.

گلکسی فولد حسی شبیه به چیزی از یک فیلم علمی‌تخیلی داشت. این اولین گوشی هوشمند تاشو بود که شما به عنوان یک مصرف‌کننده عادی می‌توانستید بخرید. در نگاه اول شبیه یک گوشی هوشمند معمولی به نظر می‌رسید، اگرچه کمی ضخیم‌تر بود، اما بعد می‌توانستید آن را باز کنید تا یک صفحه لمسی با عرض دو برابر و خیره‌کننده داشته باشید. این همان نوع نوآوری فانتزی است که یادآور تلفن‌های همراه اولیه بود، اما کاربردی بودن را با فاکتور بسیار مهم «جذابیت» ترکیب کرد.

با این حال، گلکسی فولد اصلی با برخی مشکلات دوران رشد مواجه بود. دستگاه یک خط تای مشخص در قسمت داخلی تاشوی گوشی داشت که به یک نقص ظاهری آشکار تبدیل شد. این مشکل بعداً در نسخه‌های بعدی با یک تای مخروطی که طول عمر صفحه را افزایش می‌داد اصلاح شد، اما اولین نسخه به آن اندازه بادوام نبود و برای آن قیمت بالا، یک نقص بزرگ محسوب می‌شد. علی‌رغم این دست‌اندازهای اولیه، گلکسی فولد به ما نشان داد که گوشی‌ها مجبور نیستند از رویکرد «یک اندازه برای همه» پیروی کنند. این گوشی دنیایی را باز کرد که در آن گوشی‌های هوشمند می‌توانستند دوباره شیک و متفاوت باشند.

۱۰. پیکسل گوگل (Google Pixel)

حتی افرادی که کمترین اطلاعات را از تکنولوژی دارند، نام گوگل را می‌شناسند. این نام مترادف با جستجوهای اینترنتی شده است. عرضه اولین پیکسل گوگل، موفقیت دیگری برای این غول فناوری بود.

پیکسل نشان‌دهنده ورود گوگل به بازار گوشی‌های هوشمند پریمیوم بود. وقتی پیکسل برای اولین بار وارد صحنه شد، اساساً اعلام کرد که گوگل قصد دارد مستقیماً با سامسونگ و اپل برای سهم خود از بازار رقابت کند. گوگل حتی در تبلیغات خود ملاحظه کسی را نکرد. تبلیغات آن‌ها اپل را به خاطر حذف جک هدفون مسخره می‌کرد، در حالی‌که پیکسل آن را حفظ کرده بود؛ با این جمله که: «جک هدفون ۳.۵ میلی‌متری، به شکلی رضایت‌بخش، جدید نیست.»

پیکسل بازی را تغییر داد. ساده و تمیز بود و بر عملکرد خوب سیستم‌عامل اندروید، دریافت سریع به‌روزرسانی‌ها و داشتن برخی ویژگی‌های مفید که جای دیگری پیدا نمی‌شد تمرکز داشت. دوربین پیکسل هم واقعاً خوب بود که تا حد زیادی مدیون نرم‌افزار پردازش تصویر پیشرفته‌اش بود.

اگرچه ارقام فروش بیش از ۴۰ میلیون واحدی پیکسل ممکن است در مقایسه با آیفون و سامسونگ که صدها میلیون واحد می‌فروشند چندان چشمگیر به نظر نرسد، اما توجه به پیشرفت قابل توجه و محبوبیت رو به رشد پیکسل به عنوان یک تازه وارد در بازار گوشی‌های هوشمند مهم است. کسی نمی‌داند در سال‌های آینده بازار چگونه خواهد بود، اما اگر گوگل در نهایت از آن‌ها پیشی بگیرد، این نسل اول پیکسل خواهد بود که همه چیز را شروع کرد.

منبع: Slashgear