آیا ورزش واقعاً سلامت روان را بهبود می‌بخشد؟

ورزش اغلب با بهبودهایی در سلامت روان مرتبط است، اما یک مطالعه جدید از دانشگاه جورجیا نشان می‌دهد که این داستان فقط به حرکت فیزیکی محدود نمی‌شود. بر اساس یافته‌های محققان، مزایای ورزش برای سلامت روان به شدت به شرایط، انگیزه و زمینه اجتماعی فعالیت بستگی دارد!

پاتریک اوکانور، یکی از نویسندگان این مطالعه و استاد دانشکده آموزش ماری فرانسیس ارلی در بخش کینزیولوژی دانشگاه جورجیا، گفت:

در تحقیقات فعالیت فیزیکی، معمولاً بر مدت زمان ورزش یا کالری‌های سوزانده‌شده تمرکز شده است. در عمل، «دوز» و مدت زمان ورزش، رویکرد غالب محققان برای درک تأثیر فعالیت فیزیکی بر سلامت روان بوده است، در حالی که اغلب این مورد نادیده گرفته شده که آیا آن دقیقه‌های ورزش، با یک دوست بوده است یا به عنوان بخشی از یک کار!

اگرچه مطالعات نشان می‌دهند که اشکال تفریحی ورزش (مانند دویدن، یوگا یا دوچرخه سواری تفریحی) با سلامت روان بهتر مرتبط است، اما محققان بر این نکته تأکید می‌کنند که این مزایا همه‌گیر نیستند و تأثیرات آنها می‌توانند بر اساس عوامل مختلف مانند اینکه با چه کسی هستید، مکان و دلایل ورزش شما تغییر کنند!

برای کاوش در این تأثیرات، این تیم تحقیقاتی سه دسته از مطالعات را بررسی کرد. این دسته‌ها شامل مطالعات اپیدمیولوژیک گسترده‌ای بود که روندهای سلامتی را در جمعیت‌ها تحلیل می‌کرد، آزمایش‌های کنترل‌شده تصادفی که گروه‌های ورزشی را با گروه‌های غیر ورزشی مقایسه می‌کرد و گروهی کوچک‌تر اما رو‌به‌رشد از مطالعاتی که بر نقش زمینه در شکل‌گیری نتایج سلامت روان تمرکز داشتند.

مطالعات متعدد درباره ورزش و سلامت روان نشان می‌دهند افرادی که به‌طور منظم در فعالیت‌های فیزیکی با چاشنی سرگرمی شرکت می‌کنند، تمایل به گزارش سطح پایین‌تری از افسردگی و اضطراب دارند. اما برای اشکال دیگر فعالیت مانند تمیز کردن خانه یا کارهای مشابه دیگر، زمینه فعالیت ممکن است به همان اندازه شدت یا مقدار فعالیت فیزیکی مهم باشد.

آزمایش‌های کنترل‌شده متعددی نیز نشان دادند که ایجاد عادات ورزشی منظم سلامت روان را بهبود می‌بخشد، به ویژه برای افرادی که از اختلالات سلامت روان رنج می‌برند. با این حال، این مطالعات معمولاً بر نمونه‌های کوچک، کوتاه‌مدت و یکنواخت متمرکز بودند، بنابراین نتایج احتمالاً برای گروه‌های بزرگ‌تر و متنوع‌تر قابل تعمیم نیست.

اوکانور اضافه کرد:

تأثیرات متوسط بر سلامت روان در تمام مطالعات کنترل‌شده تصادفی ورزش، به دلیل تمرکز بیشتر این مطالعات بر افرادی است که دچار افسردگی یا اضطراب نبودند، اثرات بزرگ‌تر در این مطالعات را در نظر نگرفته‌اند.

او پیشنهاد می‌کند که برای اثبات تأثیر واقعی ورزش بر سلامت روان، به مطالعات کنترل‌شده طولانی‌مدت و بزرگ‌تر نیاز است.

چرا زمینه و محل ورزش مهم است؟

کمترین شواهد و اما احتمالاً مهم‌ترین جنبه، درک عوامل زمینه‌ای است. همان فعالیت فیزیکی می‌تواند بسته به اینکه با چه کسی انجام می‌شود، به همان اندازه شرایط خارجی مانند آب و هوا یا زمان روز متفاوت احساس شود.

زمینه فعالیت می‌تواند از دینامیک همسالان و سبک مربی تا شرایط خارجی مانند آب و هوا یا زمان روز متغیر باشد. اوکانور گفت:

اگر در حال پیاده‌روی در بیرون هستید و هوا گرم است و مجبور هستید به محل کارتان بروید، این بخشی از زمینه فعالیت است!

به عقیده او، نتیجه‌گیری واضح این است که فقط حرکت مهم نیست. معنای زمینه و تجربه‌ای که فعالیت را احاطه کرده است، تعیین‌کننده تأثیر ورزش بر سلامت روان است.