یک مطالعهای نشان میدهد که ایجاد بادشکنهای درختی در زمینهای کشاورزی مرطوب ژاپن، اگرچه باعث تقویت جمعیت پرندگان حاشیهزی میشود، اما جمعیت گونههای علفزار را تا حدود ۷۴ درصد کاهش میدهد؛ جمعیتی که تنها در فاصله یک کیلومتری از این درختان دوباره بهبود مییابد. این موضوع نشاندهنده یک «بدهبستان» (Trade-off) حفاظتی است که باید جدی گرفته شود.
محققان مؤسسه فیزیک نظری در دانشگاه هایدلبرگ، نظریه جدیدی ارائه کردهاند که دو دیدگاه اصلی در فیزیک کوانتوم مدرن را به هم مرتبط میکند. این پژوهش بر نحوه رفتار یک ذره غیرمعمول در یک سیستم «چند-ذرهای» (Many-body) مملو از فرمیونها (که اغلب دریای فرمی نامیده میشود) تمرکز دارد.
محققان به سرپرستی دانشگاه «وارویک» یک نقشهراه عملی و واحد برای شکار «نوسانات فضا-زمان» ایجاد کردهاند؛ همان ریپلهای (تلاطمهای) تصادفی و بسیار کوچکی که بسیاری از نظریات گرانش کوانتومی معتقدند در بافت خودِ فضا-زمان تنیده شدهاند.
محققان دانشگاه کیوتو در حال پیشبرد ایدهای تازه درباره تلاقی آبوهوای فضایی و فیزیک زلزله هستند. مدل آنها این پرسش را مطرح میکند که آیا تغییرات در لایه یونوسفر جو میتواند در شرایطی نادر، نیروهای الکتریکی اضافی به بخشهای حساس و شکننده پوسته زمین وارد کرده و به شروع یک زمینلرزه بزرگ کمک کند؟
در اوایل دهه ۲۰۲۰، غلظت متان در جو زمین سریعتر از هر زمان دیگری افزایش یافت؛ عاملی که کمتر به سوختهای فسیلی و بیشتر به تغییرات در خودِ طبیعت مربوط میشد. علت این اتفاق، ترکیبی از ضعیف شدن فرآیندهای طبیعیِ حذف متان و افزایش آلایندگی تالابها، رودخانهها، دریاچهها و زمینهای کشاورزی در اثر گرمایش زمین بود.
پیشرفتهای فناوری بار دیگر بحث در مورد “ترافُرمینگ (Terraforming)” یا دگرگونی سیارهای مریخ را به راه انداخته و آن را از یک رؤیای غیرممکن به یک پرسش علمی بلندمدت تبدیل کرده است. ترافرمینگ به یک رویکرد نظری برای تغییر یک سیاره یا قمر اشاره دارد تا بتواند از انسانها و سایر شکلهای زندگی مشابه زمین پشتیبانی کند.
محققان موفق شدهاند دریابند که فوکهای هاوایی (Neomonachus schauinslandi) – یکی از گونههای دریایی در معرض انقراض – در زیر آب از دامنهای بسیار پیچیده و گستردهتر از صداها برای ارتباط استفاده میکنند که تا پیش از این شناسایی نشده بود.
محققان مدتها بر این باور بودند که فوم (کف) مانند شیشه رفتار میکند؛ بهگونهای که حبابها در جای خود قفل میشوند. اکنون شبیهسازیهای جدید نشان میدهند که این حبابها هیچگاه کاملاً ساکن نمیشوند و در عوض در میان بسیاری از چینشهای ممکن به حرکت ادامه میدهند.
طی ۲۰ سال گذشته، دانشمندان میکروپلاستیکها (MPs) و نانوپلاستیکها (NPs) را به عنوان شکلی فزاینده از آلودگی شناسایی کردهاند. این ذرات کوچک پلاستیکی اکنون در سراسر “سیستم زمین” از جمله اتمسفر (هواکره)، هیدروسفر (آبکره)، لیتوسفر (سنگکره) و بیوسفر (زیستکره) یافت شدهاند.
محققان یک عامل غیرمنتظره را شناسایی کردهاند که بهنظر میرسد به قلب کمک میکند تا برای مدت طولانیتری سالمتر و جوانتر باقی بماند: عصب واگ (Vagus Nerve). این مطالعه جدید توسط “مدرسه مطالعات پیشرفته سنت آنا” در پیزا هماهنگ شده و دو روز پیش (۲۴ دسامبر) در مجله Science Translational Medicine منتشر شده است،.
در مریخ، بادهای شدید بهطور معمول ستونهایی چرخنده از غبار ریز ایجاد میکنند. در حین عبور از مرکز دو مورد از این گردبادها، میکروفون ابزار SuperCam مریخنورد «استقامت» (Perseverance) ناسا، که اولین میکروفون نصب شده در مریخ است، بهطور غیرمنتظرهای سیگنالهای غیرمعمول و شدیدی را دریافت کرد.
ایجاد این مواد نیازمند درک عمیقی از رفتار در سطح اتمی است، حوزهای که هنوز تا درک کامل فاصله زیادی دارد. اکنون، محققان دانشگاه ژنو (UNIGE)، با همکاری همکارانی در دانشگاه سالرنو و موسسه CNR-SPIN (ایتالیا)، با شناسایی یک شکل پنهان از هندسه که قبلاً فقط توسط تئوری پیشبینی شده بود، به پیشرفت چشمگیری دست یافتهاند.
آب زمین ممکن است با پنهان شدن در اعماق گوشته (Mantle)، از روزهای آتشین آغازین خود جان سالم به در برده باشد. حدود 4.6 میلیارد سال پیش، زمین شباهت کمی به جهان آبی و آرامی داشت که امروز میبینیم. برخوردهای مکرر و قدرتمند فضایی، سطح و داخل سیاره را در یک حالت مذاب تقریباً ثابت نگه داشته بود و اقیانوسی جهانی از ماگما ایجاد کرده بود.
مشاهدات جدید، انرژی تاریک پویا را مورد اشاره قرار میدهند پیشرفتهای رصدی اخیر شروع به به چالش کشیدن دیدگاه دیرینه ثابت بودن انرژی تاریک کردهاند. دادههای بهدستآمده از ابزار طیفسنجی انرژی تاریک (DESI)، یک پیمایش پیشرفته که برای نقشهبرداری از کهکشانهای دور طراحی شده است، نشان میدهد که یک جزء انرژی تاریک پویا (DDE) ممکن است کیهان را بهتر توصیف کند.
شیمیدانان MIT برای اولین بار با موفقیت مولکول قارچی به نام ورتیسیلین ای (verticillin A) را در آزمایشگاه سنتز کردند. این ترکیب برای اولین بار بیش از ۵۰ سال پیش کشف شد و به دلیل پتانسیلش به عنوان یک عامل ضدسرطان شناخته شده است.
محققان در مرکز فیزیک انرژی بالا (CHEP)، در مؤسسه علوم هند (IISc)، اکنون نشان دادهاند که برخی از فرمولهای کاملاً ریاضی که یک قرن پیش برای محاسبه عدد پی ایجاد شدهاند، ارتباط نزدیکی با فیزیک بنیادی امروزی دارند. این فرمولهای قدیمی در مدلهای نظری مورد استفاده برای مطالعه نفوذ، تلاطم، و جنبههای خاصی از سیاهچالهها مجدداً ظاهر میشوند!
جریان زمان در سراسر منظومه شمسی یکنواخت نیست و تحقیقات جدید نشان میدهد که چگونه زمان در مریخ در مقایسه با زمین به شکل متفاوتی در حال وقوع است. دانشمندان با ردیابی تأثیرات گرانشی و مداری ظریف، تغییراتی را در آهنگ زمان مریخ کشف کردهاند که میتواند برای ناوبری و ارتباطات آینده در فواصل دور از خانه حیاتی باشد.
هر کُدون، که مجموعهای از سه نوکلئوتید در یک ژن است، با یک اسید آمینه خاص مطابقت دارد که بخشی از یک پروتئین در حال رشد میشود. اکنون، پژوهشگران در دانشگاه کالیفرنیا برکلی کشف کردهاند که یک نوع میکروارگانیسم میتواند عدم قطعیت در این فرآیند را تحمل کند.
دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا دیویس (UC Davis) گندمی را تولید کردهاند که میتواند با انتشار یک ماده شیمیایی که باکتریهای تثبیتکننده نیتروژن در خاک را فعال میکند، تا حدی خود را بارور کند. این گیاهان اصلاحشده، با استفاده از کمک این میکروبها، از نیتروژن جو زمین استفاده میکنند و نیاز به کودهای مصنوعی را کاهش میدهند.
تیمی از پژوهشگران از تلسکوپ هوابُرد سوار بر بالن XL-Calibur استفاده کردند تا جزئیترین اندازهگیریهای ممکن از پرتو ایکس قطبیده (پولاریزه) را از سیاهچاله Cygnus X-1 ثبت کنند. این مشاهدات سرنخهای جدیدی را در مورد نحوه چرخش، کشیدگی و درخشش مواد فوقالعاده داغ هنگام سقوط به سمت مرکز سیاهچاله آشکار میسازند.
