دانشمندان دانشگاه نیویورک (NYU) روشی یافتهاند که در آن، نور مانند یک ریموتکنترل برای ساخت و تغییر شکل بلورها عمل میکند. پژوهشگران این دانشگاه راهکاری ابداع کردهاند که با استفاده از نور، نحوه چیدمان ذرات میکروسکوپی و تبدیل آنها به بلور را با دقت هدایت میکند.
یک همکاری بینالمللی متشکل از ۴۸ اخترشناس از ۱۴ کشور جهان، به سرپرستی محققان دانشگاه ماساچوست در امهرست (UMass Amherst)، موفق به شناسایی گروهی از کهکشانهای ستارهساز و غبارآلود شدند که پیش از این از دیدرس پنهان مانده بودند. این کهکشانها در دورترین نقاط جهانِ قابلمشاهده قرار دارند و حدود یک میلیارد سال پس از بیگبنگ پدید آمدهاند.
در این پژوهش، یک شبکه عصبی با طراحی ویژه با اندازهگیریهای آزمایشگاهی از یک «پلاسمای غبارآلود» (نوعی گاز یونیزه شده حاوی ذرات متقابل) ترکیب شد. برخلاف اکثر کاربردهای هوش مصنوعی در علم که بر تحلیل دادهها یا پیشبینی متمرکز هستند، این کار از هوش مصنوعی برای کمک به کشف قوانین فیزیکی ناشناخته استفاده کرده است!
دانشمندان دانشگاه کلمبیا که با پروژه Breakthrough Listen (ابتکاری تحقیقاتی برای جستجوی نشانههای تمدنهای فرازمینی) همکاری میکنند، یافتههای جدیدی از «نقشهبرداری مرکز کهکشانی» منتشر کردهاند. این پروژه یکی از حساسترین تلاشهای رادیویی است که تاکنون برای شکار تپاخترها (Pulsar) در هسته شلوغ و پرآشوب کهکشان راه شیری انجام شده است.
یک مطالعهای نشان میدهد که ایجاد بادشکنهای درختی در زمینهای کشاورزی مرطوب ژاپن، اگرچه باعث تقویت جمعیت پرندگان حاشیهزی میشود، اما جمعیت گونههای علفزار را تا حدود ۷۴ درصد کاهش میدهد؛ جمعیتی که تنها در فاصله یک کیلومتری از این درختان دوباره بهبود مییابد. این موضوع نشاندهنده یک «بدهبستان» (Trade-off) حفاظتی است که باید جدی گرفته شود.
حلقههای زحل از پشت چشمیِ یک تلسکوپ خانگی جاودانه و قدیمی به نظر میرسند، اما شواهد متعدد نشان میدهند که آنها احتمالاً پدیدههایی نسبتاً جدید در منظومه شمسی هستند. این ایده غافلگیرکننده، دانشمندان را واداشته تا به دنبال یک «فصل گمشده» در تاریخ قمرهای زحل بگردند.
پژوهشگران به جای اینکه موفقیت در ورزش دوومیدانی را به یک استایل دویدن ایدهآل و واحد نسبت دهند، استدلال میکنند که عملکرد برتر حاصل تعامل میان بدن ورزشکار، محیط اطراف و سوابق تمرینی اوست و هیچ الگوی واحد و جهانی برای موفقیت در دو سرعت وجود ندارد!
محققان مؤسسه فیزیک نظری در دانشگاه هایدلبرگ، نظریه جدیدی ارائه کردهاند که دو دیدگاه اصلی در فیزیک کوانتوم مدرن را به هم مرتبط میکند. این پژوهش بر نحوه رفتار یک ذره غیرمعمول در یک سیستم «چند-ذرهای» (Many-body) مملو از فرمیونها (که اغلب دریای فرمی نامیده میشود) تمرکز دارد.
تلسکوپ فضایی هابل ناسا در تصویر جدید و خیرهکنندهای از سحابی تخممرغ، الگوهای پیچیدهای از نور و سایه را به نمایش گذاشته که توسط گرد و غبار ستارهایِ تازه رها شده، شکل گرفتهاند. این جرم آسمانی غیرعادی در فاصله ۱۰۰۰ سال نوری از ما و در صورت فلکی «ماکیان» (دجاجه) قرار دارد.
چرا بعضی روزها همه چیز بهراحتی پیش میرود، اما بعضی روزها با وجود انگیزه بالا، کارها مثل شکنجه سنگین هستند؟ یک مطالعه جدید با ردیابی تغییرات جزئی در «تیزبینی یا چابکی ذهنی (Mental Sharpness)» فاش کرده است که قدرت تفکر روزانه ما چگونه به بهرهوری، هدفگذاری و پیگیری کارها شکل میدهد.
تکلیف خلبان ها و خدمه پرواز در مسیرهای طولانی چیست؟ آیا آنها هم مانند مسافران فرصتی برای استراحت دارند؟ و اگر بله، آیا جای خواب آنها از صندلی شما راحتتر است؟! در این مطلب به شما خواهیم گفت که خلبانها و خدمه پرواز در پروازهای طولانی کجا میخوابند. با اِروتِک همراه باشید.
برخی از اخترشناسان فکر میکنند مرکز کهکشان راه شیری ممکن است چیزی عجیبتر از یک سیاهچاله کلانجرم را در خود پنهان کرده باشد. در یک مطالعه جدید، محققان استدلال میکنند شیئی که به مدار ستارههای نزدیک شکل میدهد، ممکن است در واقع تمرکز فوقمتراکمی از ماده تاریک باشد که اثر گرانشی تقریباً یکسانی با یک سیاهچاله ایجاد میکند.
چشم انسان اندام پیچیدهای است که در صورت آسیب دیدن، قدرت بازسازی ندارد. اما جالب است بدانید که ساختار کلیدی چشم ما با چشمهای «حلزون سیب» (Apple Snail) که یک موجود آبشیرین با قابلیت بازسازی کامل بینایی است، شباهتهای ساختاری زیادی دارد.
نظریه نسبیت عام با ایجاد «رزونانسهای مداری» (همگرایی مداری) که باعث پرتاب شدن یا نابودی جهانهای نزدیک میشود، به توضیح علت کمبود سیاره در اطراف ستارههای دوتایی نزدیکبههم کمک میکند. این فرآیند بهطور طبیعی یک «کویر» از سیارات دوتاییِ قابل شناسایی ایجاد میکند.
محققان به سرپرستی دانشگاه «وارویک» یک نقشهراه عملی و واحد برای شکار «نوسانات فضا-زمان» ایجاد کردهاند؛ همان ریپلهای (تلاطمهای) تصادفی و بسیار کوچکی که بسیاری از نظریات گرانش کوانتومی معتقدند در بافت خودِ فضا-زمان تنیده شدهاند.
محققان دانشگاه کیوتو در حال پیشبرد ایدهای تازه درباره تلاقی آبوهوای فضایی و فیزیک زلزله هستند. مدل آنها این پرسش را مطرح میکند که آیا تغییرات در لایه یونوسفر جو میتواند در شرایطی نادر، نیروهای الکتریکی اضافی به بخشهای حساس و شکننده پوسته زمین وارد کرده و به شروع یک زمینلرزه بزرگ کمک کند؟
ادمون هالی عموماً بهعنوان کسی شناخته میشود که مسیر تکرارشونده این دنبالهدار را شناسایی کرد و به همین دلیل نام او را روی آن گذاشتند؛ اما تحقیقات جدید نشان میدهد که او اولین کسی نبود که متوجه این چرخه شد! طبق پژوهشهای پروفسور سایمون پورتجیز زوارت و دیگر محققان، یک راهب در قرون وسطی به نام ایلمر مالمزبوری، قرنها پیش از هالی این ارتباط را کشف کرده بود.
در اوایل دهه ۲۰۲۰، غلظت متان در جو زمین سریعتر از هر زمان دیگری افزایش یافت؛ عاملی که کمتر به سوختهای فسیلی و بیشتر به تغییرات در خودِ طبیعت مربوط میشد. علت این اتفاق، ترکیبی از ضعیف شدن فرآیندهای طبیعیِ حذف متان و افزایش آلایندگی تالابها، رودخانهها، دریاچهها و زمینهای کشاورزی در اثر گرمایش زمین بود.
گوشیهای هوشمند به یکی از نیازهای اساسی زندگی ما تبدیل شدهاند؛ ما آنها را همه جا با خود میبریم. با این حال، یک مکان وجود دارد که انسانها اجازه نداشتند گوشیهایشان را به آنجا ببرند: فضا! ناسا قوانین سختگیرانهای داشت که فضانوردان را از بردن گوشی به مدار منع میکرد؛ اما خوشبختانه این وضعیت در ماموریتهای پیشروی Crew-12 و Artemis II تغییر خواهد کرد.
در یک مطالعه پیشگامانه جدید، محققان نوعی پوست الکترونیکی ساختهاند که به رباتهای انساننما اجازه میدهد تماسهای معمولی روزمره را از ضربات آسیبرسان تشخیص دهند. این توانایی که زمانی تنها مختص سیستمهای عصبی زنده بود، میتواند شیوه تعامل رباتها با دنیای فیزیکی و بهویژه با انسانها را دگرگون کند.
