باتریها به نوعی بر زندگی ما حکومت میکنند. از مدلهای کوچک لیتیوم-یونی در گوشیهای هوشمند گرفته تا واحدهای عظیم در خودروهای الکتریکی، دنیای مدرن ما بدون این تکنولوژی فلج خواهد شد. اما بزرگترین نقطه ضعف باتریهای فعلی، عمر محدود آنهاست. حتی بهترین گوشیها هم بیش از یک یا دو روز دوام نمیآورند و چرخه مداوم شارژ و دشارژ، به مرور باعث تخریب باتری میشود. اما یک شرکت چینی نشان داده که شاید راه دیگری هم وجود داشته باشد.
معرفی BV100: باتری سکهای هستهای
در ژانویه ۲۰۲۴، شرکت بتاولت (BetaVolt) اعلام کرد باتری هستهای ساخته است که گفته میشود ۵۰ سال بدون نیاز به شارژ کار میکند. این باتری که BV100 نام دارد، در اندازه یک سکه است و از ایزوتوپ «نیکل-۶۳» برای تولید ۱۰۰ میکرووات برق با ولتاژ ۳ ولت استفاده میکند. طبق گزارشها، تولید انبوه این محصول در سال ۲۰۲۵ آغاز شده است. اما این تکنولوژی واقعاً چگونه کار میکند؟
باتری هستهای چطور کار میکند؟
ایده باتریهای رادیواکتیو جدید نیست. از اواسط قرن بیستم، از این منبع انرژی (RTG) برای تامین برق ماهوارهها و کاوشگرهای فضایی استفاده میشد. مفهوم پایه ساده است: استفاده از فروپاشی عناصر رادیواکتیو و تبدیل آن به الکتریسیته.
تفاوت باتری BV100 شرکت بتاولت در استفاده از نیمههادیهای الماس است. ذرات بتا ساطع شده از هسته نیکل-۶۳ توسط این نیمههادیها جذب شده و مستقیماً به جریان برق تبدیل میشوند. نتیجه، یک باتری بسیار کوچک است که میتواند نیم قرن دوام بیاورد، بدون اینکه خطری برای موجودات زنده داشته باشد.
چرا به این زودیها شاهد گوشیهای «اتمی» نخواهیم بود؟
با اینکه ایده گوشیهایی که هرگز نیاز به شارژ ندارند یا پهپادهایی که همیشه در پروازند هیجانانگیز است، اما واقعیتهای علمی کمی متفاوت است.
- ۱. قدرت خروجی بسیار پایین
- دانشمندان علوم مواد اشاره میکنند که خروجی ۱۰۰ میکروواتی باتری BV100 برای دستگاههایی مثل ضربانساز قلب (Pacemaker) یا حسگرهای بیسیم عالی است، اما برای یک گوشی هوشمند که در هنگام تماس تصویری تا ۴۰۰۰ میلیوات برق مصرف میکند، عملاً ناچیز است.
- ۲. مشکل وزن و ابعاد
- اگر بخواهیم قدرت این باتری را تا حد نیاز یک گوشی هوشمند بالا ببریم، با یک چالش فیزیکی بزرگ روبهرو میشویم. برای تولید جریانی معادل ۱.۵ آمپر (که برای یک گوشی استاندارد لازم است)، به حدود ۳۰۰ کیلوگرم (۶۸۰ پوند) نیکل-۶۳ نیاز داریم! حتی بزرگترین گوشیهای دنیا هم فضایی برای چنین باتری سنگینی ندارند.
نتیجهگیری:
باتری هستهای بتاولت یک جهش بزرگ در صنعت انرژی است، اما در حال حاضر بیشتر برای دستگاههای پزشکی حساس، سنسورهای دورافتاده و صنایع نظامی کاربرد دارد تا گجتهای مصرفی جیبی.
منبع: Slashgear
