اگر در حال آماده شدن برای یک پرواز طولانی هستید، احتمالا وسایل ضروری را بستهاید: هدفونهای حذف نویز، بالش گردنی، چشمبند و حتی یک پتو یا ژاکت راحت؛ خلاصه هر چیزی که کمک کند کمی استراحت کنید. اما تکلیف خلبان ها و خدمه پرواز چیست؟ آیا آنها هم فرصتی برای استراحت دارند؟ و اگر بله، آیا جای خواب آنها از صندلی شما راحتتر است؟! در این مطلب به شما خواهیم گفت که خلبانها و خدمه پرواز در پروازهای طولانی کجا میخوابند. با اِروتِک همراه باشید.
پاسخ کوتاه «بله» است. تمام خطوط هوایی بزرگ قوانین سختگیرانهای دارند که مشخص میکند یک خلبان پیش از شروع دوره استراحت اجباری، مجاز است تا چند ساعت پرواز کند. این مقررات نتیجه تجربههای تلخ و پرهزینه گذشته است. بسیاری از حوادث هوایی، از جمله حادثه سال ۱۹۹۹ هواپیمایی امریکن ایرلاینز که هنگام فرود از باند خارج شد و ۱۱ کشته بر جای گذاشت، به خستگی خلبان مرتبط بودهاند. امروزه قوانین شامل محدودیتهایی در ساعات کاری و روزهای کاری متوالی است تا محیط امنتری برای همه مسافران فراهم شود. به همین دلیل، در پروازهای طولانی همیشه حداقل دو خلبان و اغلب بیشتر حضور دارند.
در حالیکه مسافران صندلیهای خود را چند سانتیمتر به عقب خم میکنند تا چرت بزنند، هواپیماهای پهنپیکر که در مسیرهای طولانی استفاده میشوند، معمولاً فضایی مخفی برای خواب اجباری خلبانها دارند. مکان این استراحتگاههای مخصوص بسته به نوع هواپیما متفاوت است؛ در مدلهای جدیدتر، این فضاها اغلب بالای کابین اصلی قرار دارند. در هواپیماهای قدیمیتر، ممکن است در بخش بار یا در قسمت ویژهای از کابین اصلی (مختص خدمه) باشند. اما مهم نیست این اتاقکها کجا باشند، مطمئن باشید که از صندلیهای معمولی هواپیما بسیار راحتتر هستند.
کابین خدمه؛ اولویت با راحتی است!
با توجه به اینکه خلبانها مسئول جابهجایی ایمن صدها مسافر در مسیرهای هزاران کیلومتری هستند، کاملاً منصفانه است که هنگام چرت زدن، بهترین جای هواپیما سهم آنها باشد. چیدمان استراحتگاه خدمه بسته به شرکت هواپیمایی متفاوت است، اما طبق قوانین سازمان هوانوردی فدرال (FAA)، این مناطق باید عایق صدا باشند یا در بخشهایی از هواپیما قرار بگیرند که سر و صدای زیاد مانع خواب خلبان نشود. برای حفظ راحتی خلبانها، حتی قوانینی برای میزان لرزش وجود دارد و خدمه باید بتوانند نور و دمای آن فضا را تنظیم کنند. تختها باید حداقل ۱۹۸ در ۷۶ سانتیمتر (۷۸ در ۳۰ اینچ) باشند و این کابینها باید فضایی هم برای تعویض لباس داشته باشند.
این استراحتگاههای کوچک پنجره ندارند، اما به تمام تجهیزات ایمنی لازم مانند ماسک اکسیژن و چراغ کمربند ایمنی مجهز هستند. همچنین یک تلفن داخلی برای ارتباط خلبانِ در حال استراحت با کابین خلبان یا سایر خدمه وجود دارد. برخی از این فضاها حتی دارای همان سیستمهای سرگرمی (مانیتور) هستند که در اختیار مسافران قرار میگیرد.
این کابینهای کوچک تنها بخشهای مخفی هواپیما نیستند؛ برخی هواپیماهای غولپیکر مثل ایرباس A380 فضای بزرگتری برای خدمه دارند، مثلاً یک بخش مخفی با ۱۲ تخت خواب که زیر کابین اصلی قرار گرفته است. هر تخت برای حفظ حریم خصوصی یک پرده دارد تا خدمه بتوانند در طول پروازهای طولانی نوبتی استراحت کنند. این مناطق همیشه برای مسافران ممنوع است؛ درست مثل بخش بار در زیر عرشه مسافران که معمولاً دارای سیستم تنظیم فشار هواست و گاهی اوقات حیواناتی مثل سگها در آنجا حمل میشوند.
منبع: Slashgear
