۴ باور غلط در مورد کامپیوتر که گیمرها هنوز به آن‌ها اعتقاد دارند!

گیمرهای حرفه‌ای به تلاش برای بیرون کشیدن هر ذره از توان کامپیوتر خود مشهورند. البته دلایل این کار واضح است؛ یک سیستم گیمینگ خوب گران است، اما به ناچار با پیشرفت گرافیکی بازی‌ها، به مرور زمان کارایی خود را از دست می‌دهد. در عرض سه یا چهار سال، ماشینی که زمانی بسیار گران‌قیمت بود، ممکن است توسط مدل‌های جدیدتری که نصف آن قیمت یا حتی کمتر هستند، شکست بخورد. پس، تلاش برای دستیابی به چند فریم در ثانیه بیشتر، ارزشش را دارد.

البته تا زمانی که این تلاش بر مبنای واقعیت باشد! به‌نظر می‌رسد باورها و افسانه‌هایی نیز در مورد کامپیوترها وجود دارد که بسیاری از گیمرها هنوز به آن‌ها اعتقاد دارند. در این مطلب به 4 باور غلط در این باره می‌پردازیم. با اِروتِک همراه باشید.

۱. حافظه رم بیشتر همیشه بهتر است!

با توجه به افزایش بی‌رویه قیمت رم در حال حاضر، یادآوری این نکته ضروری است که نباید به طور خودکار بیشترین حافظه‌ای را که توان مالی آن را دارید، صرف نظر از بودجه‌تان، خریداری کنید. رم بدون شک برای بازی حیاتی است. عناوینی مانند Battlefield 6 و Cyberpunk 2077 در حال جابجایی مقادیر عظیمی از داده‌های نقشه، مدل و گرافیکی هستند و داشتن رم بسیار کم، عملکرد سیستم را “بوتل‌نک” (محدود) خواهد کرد. دورانی که می‌شد با ۸ گیگابایت رم امور را گذراند، گذشته است. حتی ۱۶ گیگابایت هم، با فرض اینکه بخواهید برنامه‌های دیگری را در پس‌زمینه اجرا کنید، در حال تبدیل شدن به یک ریسک است.

با این حال، فراتر از ۳۲ گیگابایت، با بازی‌های کنونی بازدهی حداقل یا عملاً هیچ است. بازی‌ها صرفاً نیاز به آن مقدار رم ندارند. بر روی یک لپ‌تاپ با ۳۲ گیگابایت رم، پردازنده Intel Core Ultra 7 255HX و Nvidia RTX 5070 موبایل، می‌توان بازی‌هایی مانند Battlefield را با جزئیات بالا و چندین برنامه در پس‌زمینه، به‌راحتی اجرا کرد. ارتقاء به ۶۴ یا ۱۲۸ گیگابایت تنها در صورتی باید در نظر گرفته شود که قصدی برای ویرایش پروژه‌های ویدیویی 4K پس از بازی وجود داشته باشد.

فراتر از ۳۲ گیگابایت، با بازی‌های کنونی بازدهی حداقل یا عملاً هیچ است.

رم اضافی از نظر تضمین کارایی در آینده (futureproofing) ارزش دارد، اما احتمالاً سال‌ها تا تبدیل شدن ۶۴ گیگابایت به استاندارد جدید فاصله داریم. در همین حال، پولی که با باقی ماندن در ۳۲ گیگابایت صرفه‌جویی می‌شود، می‌تواند صرف خرید یک CPU یا GPU سریع‌تر، یک مانیتور جدید یا یک کیبورد بهتر شود. اگر تجربه کار با یک PC گیمینگ رده بالا ناخوشایند باشد، داشتن آن فایده چندانی ندارد. اگر مانند بسیاری، در خانه کار می‌کنید، ممکن است از اینکه یک کیبورد راحت و پاسخگو چقدر می‌تواند اوضاع را تغییر دهد، شگفت‌زده شوید.

یکی از جنبه‌های رم که ممکن است ارزش سرمایه‌گذاری را داشته باشد، سرعت آن است. در برخی بازی‌ها، DDR5 می‌تواند بهبود قابل‌توجهی نسبت به DDR4 ارائه دهد. اما با توجه به اینکه ۶۴ گیگابایت DDR5 در حال حاضر به اندازه یک PC کامل هزینه دارد، DDR4 ممکن است یک قربانی قابل قبول باشد. اگر به بازی‌های مستقل (indie games) محدود بمانید، واقعاً به DDR5 نیازی نیست.

۲. تقویت‌کننده‌های بازی ضروری هستند!

تعداد برنامه‌هایی که ادعا می‌کنند می‌توانند عملکرد بازی‌ها را به‌طور اساسی بهبود بخشند، بسیار زیاد و تعجب‌آور است. این برنامه‌ها شامل ابزارهای رسمی از سازندگان PC مانند Lenovo و Razer و همچنین نرم‌افزارهایی از شرکت‌های ثالث مختلف هستند که به دنبال کسب درآمدند. برای روشن شدن موضوع، منظور از این برنامه‌ها، ابزارهای خالص اورکلاک نیستند؛ این برنامه‌های “تقویت‌کننده” وعده می‌دهند که ترفندهای نرم‌افزاری اضافی را برای افزایش نرخ فریم شما اجرا کنند.

راز پنهان این است که تعداد کمی از این برنامه‌ها، اگر نگوییم هیچ‌کدام، کاری را انجام می‌دهند که کاربر نتواند خودش آن را انجام دهد.

برای مثال، اگر می‌خواهید سربار عملکردی ویندوز 11 را کاهش دهید، تنها کاری که باید انجام دهید این است که Game Mode آن را روشن کنید و هر برنامه غیرضروری پس‌زمینه را ببندید. حالت‌های قدرت (Power Modes) سیستم‌عامل به شما اجازه می‌دهند عملکرد را در اولویت قرار دهید و برنامه‌های AMD و Nvidia نیز به شما این امکان را می‌دهند که GPU خود را با کمترین دردسر اورکلاک کنید.

ممکن است برای بیرون کشیدن حداکثر توان مطلق از یک PC به ابزارهای اورکلاکینگ شخص ثالث نیاز باشد، اما باید احتیاط کرد. فشار آوردن بیش از حد به یک کامپیوتر فراتر از محدودیت‌های حرارتی آن می‌تواند باعث بی‌ثباتی یا حتی از کار افتادن زودرس برخی قطعات شود. اگر آمادگی هزینه برای سیستم‌های خنک‌کننده ارتقایافته وجود ندارد، بهتر است به برنامه‌هایی که AMD ،Nvidia و Microsoft ارائه می‌دهند، اکتفا شود. حتی در این صورت، ممکن است برای به حداکثر رساندن طول عمر PC، بهتر باشد اورکلاکینگ خاموش بماند.

۳. همیشه باید آخرین نسل GPU را خریداری کرد!

زمانی این باور غلط حقیقت داشت، اما این مربوط به قبل از آن است که Nvidia از یک سازنده GPU کوچک به باارزش‌ترین شرکت جهان تبدیل شود و بر موج AI و ارزهای دیجیتال سوار شود. تعداد زیادی از GPUهای آن برای اهداف غیر گیمینگ استفاده می‌شود و همین امر، همراه با پیشرفت‌های عمومی، باعث شده است که هزینه‌های دستیابی به بهترین‌ها سر به فلک بکشد. یک کارت RTX 5080 در اندازه دسکتاپ بیش از ۱۰۰۰ دلار قیمت دارد (اگر خوش شانس باشید) و قیمت 5090 نیز از ۲۰۰۰ دلار شروع می‌شود. این قیمت‌ها اصلاً ارزشش را ندارند، مگر اینکه پول برایتان مهم نباشد یا برای شغل خود به آن قدرت نیاز داشته باشید. حتی یک RTX 5070 Ti با ۷۵۰ دلار می‌تواند به‌طرز مضحکی گران به نظر برسد.

کارت‌های سری Nvidia 40 هنوز هم برای بسیاری از بازی‌ها بیش از حد خوب هستند و ارزان‌تر نیز می‌باشند، اگرچه بهتر است چیزی کمتر از 4070 انتخاب نشود. مهم‌تر از آن برای برخی موارد استفاده، ممکن است کاربر بتواند کارتی با VRAM اضافی تهیه کند. در حالی‌که می‌توان با ۸ تا ۱۲ گیگابایت رم ویدیو در رزولوشن 1440p کنار آمد، بازی در 4K تقریباً به ۱۶ گیگابایت یا بیشتر نیاز دارد. یک RTX 4080 با ۱۶ گیگابایت هنوز ارزان نخواهد بود، اما از 5080 معادل آن مقرون‌به‌صرفه‌تر است.

گزینه دیگر استفاده از یکی از GPUهای Radeon شرکت AMD است. اگر بالاترین نرخ فریم مورد نیاز باشد، این کارت‌ها معمولاً عقب‌تر از Nvidia هستند، اما ۶۰۰ دلار برای یک Radeon RX 9070 XT با ۱۶ گیگابایت چیزی نیست که بتوان از آن چشم‌پوشی کرد.

۴. برای مانیتور، یا 144 هرتز یا هیچ چیز!

واقعاً باید مانیتوری با نرخ تازه‌سازی 120 هرتز انتخاب شود، به شرطی که بودجه آن وجود داشته باشد. در حالی‌که 60 هرتز از نظر فنی برای دستیابی به 60 فریم در ثانیه روان کافی است، اما هنگامی‌که یک بازی از مرز 60fps عبور کند، ممکن است ناهنجاری‌های بصری مانند Screen Tearing (پارگی تصویر) مشاهده شود. می‌توان با فعال کردن V-sync و/یا محدود کردن نرخ فریم با این مشکل مقابله کرد، اما این کار به سختی رضایت‌بخش یا ضروری است، در حالی‌که پنل‌های 120 هرتز به‌طور فزاینده‌ای به استاندارد تبدیل می‌شوند.

اگر به e-sports علاقه وجود داشته باشد، ممکن است انگیزه‌ای برای دنبال کردن مانیتوری با نرخ 144 هرتز (یا بهتر) باشد، اما برای بقیه افراد، این مشخصه باید در اولویت ثانویه قرار گیرد. 120 هرتز به اندازه کافی روان عمل می‌کند، به‌طوری که تشخیص تفاوت آن با نرخ نوسازی بالاتر دشوار یا غیرممکن است. همچنین، برای اجرای یک بازی در 144fps، سه گزینه وجود دارد: یک کارت گرافیک فوق‌العاده گران قیمت، کاهش جزئیات بازی، یا محدود شدن به بازی‌های قدیمی‌تر.

اگر مانیتوری که مد نظر است به‌طور تصادفی از 144 هرتز پشتیبانی کند، اشکالی ندارد، اما اولویت‌ها باید مواردی مانند اندازه، وضوح (Resolution)، روشنایی، زمان پاسخگویی و فناوری پنل باشند. ترجیح بر داشتن یک مانیتور 120هرتز، 1440p mini-LED است تا یک 1080p LCD با نرخ نوسازی بیش از 200 هرتز. آن mini-LED احتمالاً در هر کاری بهتر به‌نظر خواهد رسید. هنگامی‌که به 4K صعود می‌کنید، بهترین نرخ‌های تازه‌سازی اغلب با قیمتی بسیار گزاف عرضه می‌شوند!

منبع: Pocket-lint